Archiwa tagu: radar 1RL123

Rosyjski radar wczesnego wykrywania 1RŁ123 dla zestawów Pancyr-S1

Rosyjskie przeciwlotnicze wozy bojowe 72W6 systemu 96K6 Pancyr-S1 (SA-22 Greyhound) do wykrywania i śledzenia obiektów powietrznych korzystają z własnych sensorów – radarów i modułów optoelektronicznych, jednak otrzymywanie danych z zewnętrznych źródeł informacji zwiększa znacznie możliwości wczesnego wykrycia i precyzyjnego śledzenia celów powietrznych znajdujących się w sektorze odpowiedzialności pododdziału przeciwlotniczego. W związku z tym, opracowano dla tych systemów nowy odrębny mobilny radar średniego zasięgu, który swoją premierę miał pod koniec 2013 r. Radiolokator otrzymał oznaczenie 1RŁ123, a w wersji eksportowej – 1RŁ123-E.

System radarowy został opracowany przez moskiewską spółkę OAO Wszechrosyjski Naukowo-Badawczy Instytut Radiotechniki (WNIIRT), który jest częścią koncernu Ałmaz-Antej, natomiast docelowym producentem 1RŁ123 jest przedsiębiorstwo naukowo-produkcyjne NPO Prawdiński Zakład Radiowy z Bałachny, również należący do moskiewskiego koncernu.

Radar 1RL123_1

Prototypowa stacja radiolokacyjna 1RL123 dla systemu Pancyr-S1.

1RŁ123 ma być głównym źródłem informacji radiolokacyjnej dla zespołów ogniowych zestawów Pancyr-S1, ale perspektywicznie ma być dostosowany do włączenia w skład dowolnych struktur obrony powietrznej, w tym zestawów przeciwlotniczych średniego zasięgu – osiągi radaru, w tym zasięg i pułap wykrycia mają na to pozwalać.

Radar 1RŁ123 ma umożliwiać wykrywanie, śledzenie i obliczanie czterech koordynat (azymut, wysokość, odległość, prędkość) celów powietrznych wszystkich rodzajów poruszających się z prędkością od 0 do 1500 m/s na małych i średnich wysokościach. Zestaw radaru składa się z bloku radaru właściwego (z anteną główną ze skanowaniem fazowym), z napędami obrotu i układem hydraulicznego rozkładania-składania, kabiny z aparaturą obróbki sygnałów i zasilaniem oraz kabiny dla dwóch operatorów. Konstrukcja zespołu antenowego oraz aparatury obróbki i przetwarzania sygnałów została zbudowana w filozofii modułowej – WNIIRT na tej samej bazie elementowej opracował projekty radarów pracujących w paśmie centymetrowym i decymetrowym.

Antena, aparatura stacji i kabina operatorów zostały zabudowane na platformie – pokazywana publicznie odmiana 1RŁ123 została umieszczona na podwoziu samochodu terenowego KamAZ-6350 w układzie 8×8 z silnikiem wysokoprężnym o mocy 264 kW (360 KM), zunifikowanym z podwoziem zastosowanym w dostarczanych siłom powietrznym Rosji wozach bojowych 72W6 Pancyr-S1, ale według dostępnych danych radar ma mieć możliwość posadowienia na innych pojazdach o odpowiedniej nośności lub na stanowiskach stacjonarnych. Platforma na pojeździe jest stabilizowana w czasie pracy za pomocą czterech pneumatycznie wysuwanych podpór.

Antena stacji z pasywnym skanowaniem fazowym składa się z kilkuset elementów nadawczo-odbiorczych i ma następujące wymiary – wysokość 3,4 m, szerokość 2,8 m. Stacja pracuje w paśmie decymetrowym (NATO L), a pobór mocy wynosi maksymalnie 30 kW. Nad anteną główną znajdują się dwie dodatkowe anteny, w tym moduł radaru wtórnego systemu swój-obcy.

Zasięg 1RŁ123 pozwala wykrywać obiekty w odległości od 10 do 200 km i na pułapie do 20 km. Według części informacji zasięg ma sięgać 250 km, a pułap 30 km. Sektor obserwacji w azymucie to 360 stopni, w elewacji – od -2 do +60 stopni. Cel o skutecznej powierzchni odbicia 1 m2 może być wykryty z odległości około 170 km, a przy wartości 0,1 m2 odległość wykrycia ma wynosić 94 km. Dokładność śledzenia obiektów w odległości wynosi 20-50 m, w azymucie – 0,5 stopnia, w elewacji – 0,5 stopnia, natomiast rozdzielczość 100 m w odległości, 4 stopnie w azymucie i 5,5 stopnia w elewacji.

Pancyr-S1 bateria - Pantsir-S1 battery

Bateria systemu Pancyr-S1 w różnych konfiguracjach, w tym z radarem 1RŁ123.

Maksymalna prędkość obrotu anteny w reżimie obserwacji to 10 obr./min., co daje czas odnowy informacji w granicach 6 sekund, natomiast w reżimie śledzenia – odpowiednio 20 obr./min. i 3 sekundy. Masa jednostki antenowej wynosi 2650 kg, a kabiny z aparaturą – 2500 kg.

Przekazywanie danych ze stacji do szczebla nadrzędnego następuje poprzez punkt dowodzenia 19S6-E, który przyjmuje informacje z kilku (do 10) różnych źródeł i generuje ujednolicony obraz sytuacji powietrznej. Oprogramowanie systemowe 19S6-E pozwala na śledzenie do 120 celów jednocześnie. Punkt dowodzenia współpracuje z sześcioma wozami ogniowymi 72W6 rozmieszczonymi w odległości 10-20 km lub innym podsystemem dowodzenia w odległości do 40 km, może również spełniać funkcję pojazdu dowodzenia dywizjonu, współpracując z trzema punktami dowodzenia 19S6-E szczebla baterii. Przesyłanie danych odbywa się drogą radiową lub przewodową. Punkt dowodzenia 19S6-E został również ujawniony w 2013 r.

Obecnie nie ma wiarygodnych danych na temat ewentualnej produkcji radarów 1RŁ123 dla sił zbrojnych Rosji i dla odbiorców eksportowych.

Copyright © Redakcja Militarium/Rys. IHS