Archiwa tagu: Y-8WZ

„Elektroniczne” wersje specjalistyczne chińskiego samolotu transportowego Y-8

Samolot transportowy Y-8 jest produkowany w Chinach w zakładach Shaanxi, na podstawie licencji na samolot An-12 uzyskanej z ZSRR w 1967 r. Prototyp maszyny wykonał pierwszy lot w 1974 r., a dostawy rozpoczęto w 1981 r.

Pierwsze wersje specjalistyczne z wyposażeniem elektronicznym powstały na bazie płatowca Y-8C z silnikami WJ-6 z czterołopatowymi śmigłami.

Y-8X

Y-8X.

Najwcześniejszą wojskową wersją „elektroniczną” samolotu był morski patrolowy Y-8X (Y-8MPA), X – od Xun, opracowany przez zakłady Shaanxi, który został po raz pierwszy zidentyfikowany w 1984 r. Jest to maszyna patrolowa, która nie ma tylnych drzwi transportowych, w tym miejscu w kadłubie znajduje się wyposażenie specjalistyczne. Urządzenia rozpoznawcze obejmują radiolokator obserwacji powierzchni morza AN/APS-504(V)3, kamerę dzienną, system wykrywania okrętów podwodnych w podczerwieni, boje hydrolokacyjne wraz odbiornikiem sygnałów z boi hydrolokacyjnych, wzbogacone wyposażenie łączności i nawigacyjne. Y-8X ma system samoobrony złożony z odbiornika sygnałów radiolokacyjnych i wyrzutni pułapek radiolokacyjnych. Według najbardziej wiarygodnych danych zbudowano cztery Y-8X, które są nadal używane przez siły powietrzne Chin, a dwa z nich zostały zmodernizowane (zamontowano m.in. kamerę dzienno-nocną i nowe wyposażenie rozpoznania elektronicznego oraz łączności), a jeden przebudowano do wersji Y-8J.

Y-8J_2

Y-8J.

Y-8J to z kolei morska wersja patrolowa z funkcją wczesnego ostrzegania. Samolot ma zmontowany pod dziobową częścią kadłuba radiolokator Skymaster (Argus 2000) oraz dodatkowe urządzenia łączności i dowodzenia, w tym do kierowania samolotami myśliwskimi i okrętami. Około sześciu (osiem?) radarów Skymaster zostało w 1996 roku zakupionych przez Chiny na rynku cywilnym. Tylna część kadłuba nie ma rampy a cała kabina robocza jest ciśnieniowa. Y-8J wykonał pierwszy lot w 1998 r., a w 2000 r. został po raz pierwszy zidentyfikowany. Co najmniej cztery samoloty transportowe Y-8C zostały przebudowane do tej wersji.

W jednym egzemplarzu zbudowano natomiast maszynę w wersji Y-8CA, czyli samolotu testowego dla nowych systemów elektronicznych i wyposażenia.

Y-8GX-1

Najnowszą rodziną samolotów „elektronicznych” Y-8 jest seria GX, od Gao Xin, rozwijana od końca lat dziewięćdziesiątych. W ramach serii Y-8GX zbudowano co najmniej osiem odmian specjalistycznych. Pierwszą wersją jest Y-8GX-1 (Y-8CB) przeznaczona do prowadzenia zakłócania elektronicznego, wyposażona w układy znane pod oznaczeniami Typ 300 i Typ 308. Maszyna wykonała pierwszy lot w 2000 r. Samolot bazuje na odmianie Y-8CA – anteny systemów elektronicznych zamontowano w tylnej części kadłuba, miejscu tylnej rampy desantowej, miedzy gondolami podwozia głównego oraz pod przednią częścią kadłuba. Na tylnej części kadłuba przed usterzeniem znajduje się owiewka z systemem łączności satelitarnej.

Y-8GX-2

Y-8GX-2.

Morska wersja rozpoznania elektronicznego Y-8GX-2 (Y-8JB) odbyła pierwszy lot w 2003 r. Samolot ma dedykowane układy rozpoznania elektronicznego, w tym serii Typ 800, z antenami umieszczonymi pod całą długością kadłuba. Przed usterzeniem pionowym umieszczono – podobnie jak w Y-8GX-1 – układ komunikacji satelitarnej.

Y-8GX-3

Y-8GX-3.

Y-8GX-3 (Y-8T) to latające stanowisko dowodzenia, łączności i rozpoznania (C3I). Samolot bazuje na zmodyfikowanej wersji cywilnej Y-8F-400 z ciśnieniową kabiną ładunkową. Na końcu kadłuba zamontowano radiolokator obserwacji tylnej półsfery.

Y-8GX-4

Y-8GX-4.

Wersja Y-8GX-4 (Y-8G) została wyprodukowana w największej ilości spośród wszystkich odmian „elektronicznych”. Podobnie jak Y-8T odmiana bazuje na starszej wersji płatowca Y-8F-400. Przeznaczeniem maszyny jest rozpoznanie i zakłócanie elektroniczne. Po obu stronach przedniej części kadłuba zamontowano anteny systemu zakłócającego o dużej powierzchni. Dodatkowe anteny systemów elektronicznych umieszczono na szczycie statecznika pionowego, pod kadłubem i na jego końcu wraz z radarem obserwacji tylnej półsfery.

KJ-200_Y-8GX-5

Y-8GX-5 (KJ-200).

W końcu lat dziewięćdziesiątych rozpoczęto prace nad kolejną „elektroniczną” odmianą specjalistyczną. Pierwszy prototyp samolotu wczesnego ostrzegania Y-8G-5 (Y-8W), oznaczony również KJ-200 wystartował w 2001 r. bazował na płatowcu Y-8F-200. Druga maszyna wykorzystywała wersję Y-8F-600 z silnikami Pratt & Whitney PW150B i sześciołopatowymi śmigłami JL-4, zachodnią awioniką z wyświetlaczami ciekłokrystalicznymi i nowymi  systemami pokładowymi. Kadłub samolotu ma przebudowaną część nosową i tylną – bez rampy ładunkowej. Na końcach stateczników poziomych zamontowano pionowe powierzchnie stabilizujące. Na grzbiecie kadłuba zamontowano prostopadłościenną antenę radiolokatora o charakterystycznym kształcie podobnym do szwedzkiego Eireye, dodatkowe anteny systemów rozpoznania elektronicznego i łączności znajdują się w różnych miejscach płatowca.

Y-8GX-6

Y-8GX-6.

Odmiana Y-8GX-6 (Y-8Q lub Y-8FQ) jest przeznaczona do rozpoznania obszarów morskich i zwalczania okrętów podwodnych. Bazuje na płatowcu Y-8F-600 ze wzmocnionymi silnikami WJ-6C z sześciołopatowymi śmigłami JL-4. Na końcach stateczników poziomych zamontowano pionowe powierzchnie stabilizujące. Maszyna ma radar obserwacji obszarów morskich pod nosem kadłuba, detektor anomalii magnetycznych w owiewce za usterzeniem, podkadłubową głowicę optoelektroniczną między goleniami podwozia przedniego i głównego oraz zestaw urządzeń rozpoznawczych i łączności. Wyposażenie i uzbrojenie obejmuje wyrzutnik boi hydrolokacyjnych, bomby głębinowe i torpedy Yu-7 oraz – prawdopodobnie – pociski przeciwokrętowe YJ-83K.

Y-8_Electronic_Versions_1

Y-8GX-7

Y-8GX-7.

W 2007 r. weszła do służby wersja wsparcia psychologicznego Y-8G-7 (Y-8XZ), bazująca na starszym płatowcu Y-8F-400 z wyeliminowaną rampą tylną. Samolot ma silne nadajniki radiowe i telewizyjne pracujące w różnych pasmach wojskowych i cywilnych, służące do zakłócania środków komunikacji oraz emitowania materiałów propagandowych. W 2013 r. pojawiły się informacje o produkcji kolejnych maszyn tej odmiany na bazie płatowca Y-8F-600.

Y-8GX-8

Y-8GX-8.

W 2010 r. pierwszy lot wykonał natomiast samolot w wersji Y-8GX-8 (Y-8EW), klasyfikowany jako następca maszyn Y-8GX-1 i Y-8GX-2. Y-8GX-8 bazuje na płatowcu Y-8F-600 z sześciołopatowymi śmigłami JL-4. Maszyna ma cztery anteny nowego systemu rozpoznania elektronicznego po obu bokach przedniej i tylnej części kadłuba. Dodatkowe anteny znajdują się na końcach skrzydeł, czubku statecznika pionowego i pod kadłubem.

Copyright © Redakcja Militarium