Archiwa tagu: wojna Rosja-NATO

Możliwości rosyjskiej grupy bojowej sił lądowych według poglądów US Army

Wojna w Osetii Południowej w 2008 roku, której uczestniczyły siły lądowe Federacji Rosyjskiej oraz działania wojsk rosyjskich od 2014 roku na Ukrainie (formalnie nie uczestniczących w działaniach, ale faktycznie wspierających separatystów w Donbasie) skutkują  m.in. analizami rzeczywistego potencjału rosyjskich pododdziałów lądowych. Również w US Army wielokrotnie podejmowano w ciągu ostatnich kilku lat tę tematykę. Wysuwane są opinie o konieczności odejścia od nacisku na operacje o niskiej intensywności (przeciwpartyzanckie) i przygotowanie wojsk do konwencjonalnych działań zbrojnych o wysokiej intensywności.

Amerykanie zauważają wzrost możliwości bojowych rosyjskich sił lądowych, który odbywa się jednak w inny sposób niż w czasach Układu Warszawskiego (przez zwiększenie ilości coraz nowocześniejszego sprzętu bojowego). Rosyjski resort obrony kładzie nacisk na planowaną i realizowaną modernizację czołgów T-72 i T-80 oraz kołowych transporterów opancerzonych rodziny BTR-80, a także na wprowadzenie nowych typów pojazdów bojowych, w tym czołgów T-14, bojowych wozów piechoty T-15 (obu na uniwersalnej platformie Armata),  gąsienicowych wozów na platformie Kurganiec-25 oraz pojazdów kołowych na platformie Bumierang. Niepokojący jest także bardzo silny przyrost liczebny bezzałogowych systemów latających klas mikro i mini w pododdziałach lądowych.  Działania w Donbasie pokazały wszechstronność tych aparatów oraz coraz doskonalsze ich użycie przez Rosjan. BSL stały się integralnym elementem procesu obserwacji, rozpoznania celów, targetingu oraz kierowania ogniem artylerii.

W związku z tym obserwuje się stopniowe zmiany w organizacji rosyjskich oddziałów lądowych, które mają w swoim składzie pododdziały czołgów, pododdziały zmechanizowane oraz wsparcia, przede wszystkim artylerii. Według US Army zasadniczym elementem ugrupowania bojowego oddziału wojsk lądowych FR będzie „brygadowa grupa taktyczna” BTG (Brigade Tactical Group), stanowiąca odpowiednik wzmocnionego połączonego batalionu pancerno-zmechanizowanego. Miałby się on składać z kompanii czołgów, trzech kompanii piechoty zmechanizowanej (zmotoryzowanej), do dwóch kompanii (baterii) przeciwpancernych, dwóch-trzech baterii artylerii, dwóch baterii przeciwlotniczych. Wsparcie zapewniałyby pododdziały rozpoznania, walki elektronicznej, inżynieryjne oraz logistyczne.

rosyjska-grupa-bojowa_1

Przewidywana struktura rosyjskiej grupy bojowej.

Zauważalna jest również zmiana taktyki działania pododdziałów rosyjskich – podstawowymi zasadami walki zbrojnej na poziomie taktycznym są dla Rosjan aktywność i zaskoczenie. Pokazały to działania sił rosyjskich w Gruzji i w Donbasie, w których zastosowano dynamiczne, wielokierunkowe ataki na kluczowe pozycje przeciwnika. Jednocześnie nacisk położono na ogniskowo-przestrzenny charakter działań (brak zachowania linii frontu, brak prób uzyskania przewagi w jednym miejscu). Dynamika działań miała służyć znajdowaniu słabych punktów i luk w ugrupowaniu obrońcy. Aktywność w działaniach wojsk rosyjskich miała doprowadzić do wymuszonych manewrów przeciwnika, który przemieszczał się z  przygotowanych pozycji na doraźne i był niszczony ogniem artylerii oraz wyrzutni rakietowych kierowanym przy pomocy bezzałogowców.

Nowa taktyka jest zmodyfikowana w stosunku do wcześniejszych działań rosyjskich, wypływających z doświadczeń wojsk radzieckich. Wcześniej siły amerykańskie w działaniach konwencjonalnych o wysokiej intensywności oczekiwały metodycznego natarcia dużych sowieckich zgrupowań bojowych, atakujących w ugrupowaniu eszelonowym. Ponadto, co bardzo istotne, zauważono, że w konfliktach ostatnich lat, po osiągnięciu ograniczonych celów, pododdziały rosyjskie natychmiast przechodziły do przejściowej obrony, pozwalającej zachować osiągnięte cele, a dla obrońcy trudnej do przełamania. Przejściowe, krótko trwające działania obronne mają – przy wsparciu propagandowym – przygotować kolejne szybkie uderzenia w wybranych rejonach i na określonych kierunkach. Według publicystów siły NATO nie są obecnie przygotowane do przeciwstawienia się tak walczącym wojskom lądowym Federacji Rosyjskiej.

Amerykanie wskazują, że znaczna odległość dzieląca od obszaru operacji dyslokowane w Stanach Zjednoczonych i Zachodniej Europie siły US Army stawia amerykańskie pododdziały w niekorzystnej sytuacji.  W razie rozpoczęcia ograniczonego konfliktu amerykańskie bataliony manewrowe będą pospiesznie rozmieszczane w regionie, co oznacza, że na pewno przybędą z opóźnieniem w stosunku do przeciwnika. W związku z tym, będą miały trudności w uzyskaniu i utrzymaniu inicjatywy, ze względu na czas przybycia i przemieszczenia do rejonu działań. Spowoduje to niemożność zachowania kontroli nad czasem, przestrzenią i informacją (o siłach przeciwnika i jego zamiarach), które bezpośrednio przekładają się na elementarne czynniki walki zbrojnej: ruch, informację i rażenie.

rosyjska-grupa-bojowa_3

Możliwości ogniowe rosyjskiej grupy bojowej w zakresie ognia bezpośredniego.

W ocenie Amerykanów bataliony manewrowe US Army (ciężkie, średnie i lekkie) w najbliższej przyszłości nie będą miały przewagi informacyjnej, a co za tym idzie będą wykrywały przeciwnika w tym samym czasie, co ich rosyjskie odpowiedniki. Zniwelowana będzie także przewaga w zasięgu ognia poszczególnych wozów bojowych. Zwraca się uwagę, że mniejszy zasięg ostrzału środków US Army, szczególnie w zakresie artylerii bezpośredniego wsparcia (moździerze i haubice polowe), nie pozwoli na uzyskanie przewagi ogniowej.

Ponadto przewidywana struktura organizacyjna i zorganizowane systemu dowodzenia sił rosyjskich zatrudnionych stanowi wyzwanie dla sił US Army i NATO. Rosyjska BTG może mieć większą siłę ognia niż mieszane bataliony zachodnie. Przewaga w ilości czołgów, jaką ma „ciężki” batalion amerykański (29 wozów w stosunku do 12) nad rosyjską BTG jest niwelowana przez większą ilość środków artyleryjskich u Rosjan. Poza tym większość systemów rosyjskiej artylerii lufowej jest przystosowana do prowadzenia ognia bezpośredniego („na wprost”) organizowanego przede wszystkim w celu zwalczania pojazdów pancernych przeciwnika.

rosyjska-grupa-bojowa_2Możliwości ogniowe rosyjskiej grupy bojowej.

Przewagę siłom rosyjskim, a szczególnie ich dowódcom, ma dawać również odpowiednie doświadczenie bojowe w konflikcie o charakterze „prawie” pełnoskalowym. W tym czasie US Army, walcząc głównie z przeciwnikami nie dysponującymi pojazdami opancerzonymi i artylerią, prowadząc operacje w oparciu o stałe bazy wsparcia i logistyczne, nie zdobywała nowych doświadczeń odnoszących się do konfliktów pełnoskalowych.

W ocenie Amerykanów rosyjskie BTG są silne, elastyczne, dysponują dużą siłą ognia oraz – co bardzo istotne – przystosowane są do zachowania zdolności bojowej nawet po poniesieniu znacznych strat. Ocenia się, że struktura BTG pozbawiona jest „środka ciężkości”, co powoduje, że osłabienie poszczególnych elementów nie jest krytyczne dla wartości całego systemu. Podobnie system dowodzenia. Nawet zniszczenie kompanii czołgów nie pozbawia możliwości działania grupy, która nadal dysponuje trzema kompaniami piechoty na bojowych wozach piechoty i silnym odwodem przeciwpancernym. I odwrotnie: eliminacja pododdziałów strzelców nie pozbawi rosyjskiej BTG ani siły ognia, ani możliwości manewrowych. Amerykanie doceniają również mobilność pododdziałów rosyjskich. Według tych poglądów amerykański batalion manewrowy z ABCT (Armored Brigade Combat Team) nie jest obecnie zdolny do zniszczenia rosyjskiej grupy bojowej wspieranej przez silną artylerię polową i rakietową.

Z tego względu bataliony US Army i sojuszników muszą być przygotowane do walki w nowych warunkach i z „nowym” przeciwnikiem. Istotne jest zachowanie gotowości i możliwości bojowych do prowadzenia operacji obronnych, a następnie przejścia do działań ofensywnych. Rosyjskie operacje w Gruzji i na Ukrainie pokazują zbyt długi czas reakcji i odpowiedzi NATO oraz społeczności międzynarodowej na zagrożenia w Europie.

Copyright © Redakcja Militarium/Rys. US Army/Fot. US Army