Archiwa tagu: rynek

Rynek eksportowy nowych śmigłowców wojskowych w latach 2010-2017

W ciągu ośmiu lat obecnej dekady, tj. w okresie od 2010 r. do 2017 r. wielkość sprzedaży eksportowej nowych śmigłowców wojskowych w latach 2010-2017 szacuje się na 3080 sztuk o łącznej wartości aż 103,48 miliarda USD – jeśli wziąć pod uwagę harmonogramy dostaw w ramach obowiązujących i oficjalnie planowanych umów oraz określone w przygotowywanych przetargach.

W całym segmencie załogowych wiropłatów wojskowych wielkość dostaw śmigłowców bojowych (uderzeniowych) ma wynieść 502 sztuki o wartości około 35,68 miliarda USD, co oznacza duży wzrost, zarówno pod względem ilości (o 345%), jak i wartości (aż o 961%). Według wielu ocen jest to bezprecedensowy wzrost w określonym segmencie rynku lotniczego. W latach 2010-2013 średnioroczne zapotrzebowanie na nowe śmigłowce uderzeniowe na rynku międzynarodowym wynosiło 23 sztuki, a w latach 2014-2017 ma wzrosnąć do 102 sztuk rocznie.

W obecnym okresie czterech lat (2014-2017) sprzedaż eksportowa nowych załogowych wiropłatów bojowych sięgnie 410 sztuk o wartości 32,6 miliarda USD. Natomiast w latach 2010-2013 wyeksportowano ogółem 159 śmigłowców uderzeniowych o wartości 3,25 miliarda USD, z w tej ilości zawierają się 92 nowe śmigłowce bojowe o szacunkowej wartości 3,07 miliarda USD. Wielkość sprzedaży nowych śmigłowców bojowych wyniosła zatem 60,38% ogółu i 94,43% wartości światowej podaży. Rynkiem tych maszyn podzieliły się amerykański koncern Boeing (AH-64 Apache/Guardian dla Indii, Indonezji, Republiki Korei i Tajwanu), europejskie Eurocopter EC-665 Tiger i AgustaWestland AH-129 Mangusta nie mogą poszczycić się w ostatnich latach porównywalnymi zamówieniami  eksportowymi, choć licencyjna produkcja Mangust w Turcji pod oznaczeniem T-129 ATAK powinna zmienić tę statystykę na korzyść firm ze starego kontynentu. Ocenia się także, że w najbliższych czterech latach również rosyjskie maszyny szturmowe zwiększą udział w rynku eksportowym (Mi-28 i Ka-52 dla Iraku, potencjalne kontrakty na Mi-28 w Algierii i Wenezueli, Mi-35 dla Iraku i Egiptu). Chińskie śmigłowce uderzeniowe – cięższy Z-10 i lekki rozpoznawczo-szturmowy WZ-19 – nie są na razie intensywnie promowane na rynku światowym.

AH-64D Apache

Śmigłowiec bojowy AH-64 Apache.

Biorąc pod uwagę cały analizowany okres, tj. lata 2010-2017 pierwsze miejsce w eksporcie śmigłowców uderzeniowych zająć mają Stany Zjednoczone (248 sztuk typów AH-64, AH-1 i AH-6, z tego aż 233 maszyny w okresie 2014-2017). Na drugim miejscu znajdzie się Federacja Rosyjska (153 śmigłowce Ka-52, Mi-28 oraz Mi-35, z tego 92 egzemplarze w latach 2014-2017), a trzecie zajęły Włochy (licencyjna produkcja i potwierdzone zamówienie na 60 sztuk w ciągu następnych czterech lat).

Sprzedaż eksportowa nowych maszyn zwalczania okrętów podwodnych i nowych morskich śmigłowców patrolowych w okresie od 2010 r. do 2017 r. jest szacowana na 248 egzemplarzy o wartości 13,3 miliarda USD. W tym segmencie rynku w latach 2014-2017 oczekiwany jest znaczący wzrost sprzedaży eksportowej w porównaniu do okresu 2010-2013, tj. o 78,65% w ujęciu ilościowym i o 216% – biorąc pod uwagę kryterium wartości.

W nadchodzącym czteroletnim okresie (lata 2014-2017) sprzedaż eksportowa nowych morskich śmigłowców patrolowych morskiego i śmigłowców do zwalczania okrętów podwodnych ma wynieść 159 maszyn o wartości 10,11 miliarda USD. W ujęciu procentowym wzrost eksportu nowych śmigłowców w tym segmencie w latach 2014-2017, w porównaniu do okresu 2010-2013 ma wynieść 78,65% w ujęciu ilościowym i 216% – w wartości. W latach 2010-2013 średnie zapotrzebowanie na śmigłowce operujące nad morzem na światowym rynku eksportowym kształtowało się na poziomie ponad 22 maszyn rocznie – w okresie 2014-2017 roczne zapotrzebowanie ma zostać podwojone – do 40 śmigłowców rocznie.

Ogółem w latach 2010-2013 wyeksportowano 103 śmigłowce tego typu o szacunkowej wartości ponad 3,2 miliarda USD, z tego co najmniej 89 nowych śmigłowców o wartości prawie 3,2 miliarda USD. Wielkość sprzedaży nowych śmigłowców morskich wyniosła 86,41% ogółem i 99,81% globalnej podaży w okresie lat 2010-2013. Największymi beneficjentami w tym segmencie są producenci maszyn Sikorsky SH-60 Seahawk (śmigłowce dla Australii, Kataru, Republiki Korei) i NHIndustries NH90 NFH (maszyny dla Grecji, Holandii, Niemiec, Norwegii).

Pierwsze miejsce w eksporcie śmigłowców morskich zajmą Stany Zjednoczone (107 śmigłowców SH-60 Seahawk, z tego 62 w latach 2014-2017), drugie Niemcy (28 śmigłowców NH90 NFH, z tego 15 w latach 2014-2017), trzecie miejsce – Rosja (23 maszyny Ka-28 i Ka-31, wszystkie dostarczone w latach 2010-2013).

NH-90

Śmigłowiec wielozadaniowy NH-90.

Jeśli chodzi o ciężkie śmigłowce transportowe to sprzedaż nowych maszyn w tym segmencie w okresie 2010-2017 wynieść ma 99 egzemplarzy o wartości około 7,11 miliarda USD. W tym segmencie rynku w latach 2014-2017 oczekiwany jest znaczący wzrost sprzedaży eksportowej w porównaniu do okresu 2010-2013 (250% w ujęciu ilościowym i 207,6% – w odniesieniu do wartości transakcji). Od 2014 r. do 2017 r. sprzedaż eksportowa wojskowych ciężkich śmigłowców transportowych ma wynieść co najmniej 77 maszyn o wartości 5,36 miliarda USD (pozostałe 22 o wartości 1,74 miliarda USD) – w analogicznym okresie 2010-2013 wyeksportowane zostały 43 ciężkie śmigłowce o wartości 1,75 miliarda USD. Wielkość sprzedaży nowych śmigłowców wynosiła 51,16% ilościowo i 99,5% jeśli chodzi o wartość maszyn.

W ostatnich czterech latach średnie zapotrzebowanie na nowe ciężkie wojskowe śmigłowce transportowe na rynku światowym wynosiło nieco ponad 5 sztuk rocznie. W 2014-2017 roku roczne zapotrzebowanie wzrośnie do 19 maszyn. Ten segment wiropłatów jest zmonopolizowany przez Stany Zjednoczone, produkujące śmigłowce CH-47 Chinook (planowane dostawy 71 maszyn w latach 2014-2017), w nadchodzących latach dla Amerykanów konkurentem może stać się jedynie śmigłowiec Mi-26T w najnowszej wersji z awioniką glass cockpit i wzmocnionymi silnikami (6 maszyn dla Algierii).

Największy segment rynku śmigłowców to maszyny wielozadaniowe o masie całkowitej do 15 ton – sprzedaż nowych śmigłowców tej klasy w okresie 2010-2017 jest szacowana obecnie na 2231 maszyn o wartości 47,32 miliarda USD. Obecny portfel zamówień na nowe śmigłowce wielozadaniowe (w tym wynikający z bieżących i zapowiadanych przetargów) w latach 2014-2017 wynosi 1056 sztuk o wartości 26,24 miliarda USD. Oznacza to spadek pod względem ilościowym o 11,27%, przy jednoczesnym wzroście wartości o 24,51%. W latach 2010-2013 firmy sprzedano 1385 śmigłowców wielozadaniowych o wartości 21,59 miliarda USD (z tego nowe maszyny w ilości 1175 sztuk o wartości 21,08 miliarda USD), tj. 84,84% pod względem ilości i 97,61% pod względem wartości w porównaniu do okresu 2010-2013. W latach 2010-2013 średnie zapotrzebowanie na śmigłowce wielozadaniowe kształtowało się na poziomie ponad 294 maszyny rocznie, natomiast w okresie 2014-2017 szacowane roczne zapotrzebowanie jest mniejsze – 264 śmigłowce rocznie.

Pierwsze miejsce w eksporcie śmigłowców wielozadaniowych w latach 2010-2017 – według ocen obejmujących harmonogramy dostaw w ramach obowiązujących i oficjalnie planowanych umów oraz określone w przygotowywanych przetargach – zajmie Francja (742 śmigłowce, z tego 383 w nadchodzących czterech latach), drugie – Rosja (545 maszyn, z tego co najmniej 175 w latach 2014-2017), a trzecie Stany Zjednoczone (352 maszyny, z tego 150 w okresie od 2014 r. do 2017 r.).

Łączna liczba śmigłowców wielozadaniowych, które mają być zakupione i dostarczone do 2017 r. może wzrosnąć ze względu na zawarcie nowych umów o krótkim okresie realizacji, związanych z ogólną tendencją wzrostową wydatków na obronę, co oznaczać może osiągniecie poziomu z okresu ostatnich czterech lat, tj. około 1300 egzemplarzy.

Copyright © Redakcja Militarium/Fot. Boeing; NHIndustries

Rynek eksportowy nowych bojowych wozów piechoty i transporterów opancerzonych w latach 2009-2016

W latach 2009-2016 dostawy nowych bojowych wozów piechoty i transporterów opancerzonych, w tym w wersjach specjalistycznych, na świecie wyniosą ponad 4750 egzemplarzy o wartości ponad 11,6 miliarda USD – jeśli wziąć pod uwagę harmonogramy dostaw w ramach obowiązujących i oficjalnie planowanych umów oraz określone w przygotowywanych przetargach. Jest to prawie dwukrotnie więcej niż w latach 2009-2012, w którym to okresie sprzedano lub zbudowano na licencji 2807 nowych pojazdów obu typów o wartości 5,21 miliarda USD. W ujęciu procentowym wzrost podaży nowych opancerzonych pojazdów bojowych w tym segmencie w 2013-2016 w porównaniu z poprzednim okresem będzie wynosić 69% w ilości i 123% – w wartości. Liczby te pokazują, że na świecie średnioroczne zapotrzebowanie na bwp i transportery wynosiło 702 sztuki w latach 2009-2012, w obecnym okresie będzie to około 1180 sztuk rocznie.

Jeśli wziąć pod uwagę pojazdy dostarczane i planowane do przekazania odbiorcom, tj. siłom zbrojnym, w okresie do 2017 roku, pierwsze miejsce na świecie w produkcji i sprzedaży, w tym licencyjnej, zajmowała i zajmuje Finlandia – ponad 1245 pojazdów za kwotę około 2,37 miliarda USD. W latach 2009-2012 Finlandia sprzedała 496 pojazdy opancerzone o wartości 926 milionów USD, portfel zamówień na lata 2014-2016 wynosi około 500 nowych wozów o wartości 1 miliarda USD. Warto zaznaczyć, że w większości są to produkowane na licencji w Polsce wozy AMV XA-360P, czyli Rosomaki, pozostałe zamówienia to zbliżone konstrukcyjnie pojazdy AMV w różnych wersjach dla Chorwacji, RPA, Słowenii i Szwecji.

Drugie miejsce w rankingu zajmuje Rosja – 1177 pojazdów o wartości 1,43 miliarda USD, m.in. bwp BMP-3 i kołowe transportery serii BTR-80 i BTR-82 dla Azerbejdżanu, Indonezji, Jemenu, Cypru, Kazachstanu, Kuwejtu, Sudanu, Ugandy i Wenezueli. W pierwszych czterech latach omawianego okresu wyeksportowano 783 opancerzone pojazdy bojowe o wartości 795 milionów USD, zamówienia na na lata 2014-2016 szacuje się na około 400 nowych wozów o wartości 635 milionów USD.

Trzecie miejsce w sprzedaży eksportowej osiągnęła Ukraina, która eksportuje kołowe transportery opancerzone BTR-3 i BTR-4 (223 maszyny o wartości 248 milionów USD dla Czadu, Kazachstanu, Indonezji, Iraku, Sudanu i Tajlandii). Łącznie szacuje się, że w okresie 2009-2016 ukraińskie fabryki wyeksportują 821 tego typu pojazdów za 983 miliony USD, co oznaczałoby sprzedaż w okresie następnych 598 transporterów za sumę 735 milionów USD, w przypadku realizacji wszystkich planowanych umów. Z uwagi na konflikt ukraińsko-rosyjski sytuacja przemysłu zbrojeniowego Ukrainy zmieniła się – w pierwszej kolejności realizowane są zamówienia własnego resortu obrony.

KTO Pandur II czeski 12,7 mm

Kołowy Transporter opancerzony Pandur II armii czeskiej.

Czwarte miejsce zajmują Włochy, z uwagi na sprzedaż praw do licencyjnej produkcji kołowego transportera VBTP-MR Guarani w Brazylii i dostawę wozów B-1 Centauro do Omanu, łącznie 486 maszyn w wysokości 372,2 miliona USD. W pierwszym okresie czterech lat zostało wyeksportowanych 46 wozów o wartości 49,4 milona USD, a w latach 2013-2016 przewidywana wielkość dostaw wyniesie 440 pojazdów o wartości 322,9 miliona USD. Należy jednak zauważyć, że doniesienia o redukcji brazylijskich wydatków wojskowych mogą mieć negatywny wpływ na realizację program do produkcji transporterów opancerzonych VBTP-MR Guarani.

Kanada zajmuje piąte miejsce  z łącznie 368 pojazdami o wartości 796,5 miliona USD. W pierwszym czteroletnim okresie sprzedaż objęła prawa licencyjne do 197 opancerzonych pojazdów bojowych Piranhia III – Stryker o wartości 318 milionów USD, plany na lata 2014-2016 mówią o 171 nowych transporterach o wartości 478,5 miliona USD.

Szóste miejsce z transporterem Pandur II zajmuje Austria z 339 maszynami o wartości 1,08 miliarda USD, m.in. dla Portugalii i Czech. W pierwszym okresie czterech lat zostały sprzedane 187 pojazdy o wartości 699 milionów USD, portfel zamówień na lata 2013-2016 jest szacowany na 152 nowe Pandury o wartości 378,2 miliona USD.

Siódme miejsce będzie zajmował francuski przemysł zbrojeniowy, który może dostarczyć odbiorcom zagranicznym 323 sztuki pojazdów opancerzonych (VAB-VTT, VBL, VAP) o wartości 217,8 miliona USD. W latach 2009-2013 zostały sprzedane 173 pojazdy o wartości 117,8 miliona USD, portfel zamówień na lata 2013-2016 obejmuje około 150 maszyn o szacunkowej wartości 100 milionów USD.

Ósme miejsce zajmuje Turcja z 320 pojazdami na kwotę 549 milionów USD. W pierwszych czterech latach omawianego okresu wyeksportowano 153 pojazdy Otokar Arma i Cobra dla Bahrajnu, Bangladeszu, Malezji o wartości 185,8 miliona USD, prognozowana na lata 2013-2016 sprzedaż obejmuje 167 nowych pojazdów na kwotę 363,2 miliona USD.

Kolejne, dziewiąte miejsce z dostawami pojazdów opancerzonych Fuchs i Boxer zajmują Niemcy – łącznie 314 pojazdy o wartości 1,15 miliarda USD. W pierwszym okresie czterech lat wyeksportowano 59 pojazdów opancerzonych o wartości 264,5 miliona USD, przemysł niemiecki pozostawał z 255 nowymi maszynami o wartości 883,5 miliona USD. Znacznymi dostawcami eksportowymi nowych pojazdów opancerzonych są także Szwajcaria (Pirahnia III dla Belgii, Brazylii i Hiszpanii), Szwecja (pojazdy rodziny CV-90 dla Danii i Norwegii) oraz Chiny (kołowe ZFB-05, WZ-551, WZ-523 i gąsienicowe WZ-534 dla kilkunastu państw Afryki, Ameryki Południowej i Azji).

2009

2010

2011

2012

2013

2014

2015

2016

Austria

27

20

75

65

66

43

43

Chiny

30

20

12

50

50

Finlandia

62

101

168

165

269

167

157

156

Francja

60

101

12

70

80

Hiszpania

100

160

Indonezja

47

Kanada

82

115

73

86 12

Niemcy

59 30 75 75 75

R. Korei

22

Rosja

23 221 175 364 271 123

Serbia

3

Szwajcaria

52 45 44 52 56 42

Szwecja

71 49 9 3 10 10 10

Turcja

78 28 20 35 32 45 45 45

Ukraina

4 16 58 145 180 249 169

USA

15 20 15 9 30 50

Włochy

6 140 110 110 110 110

Powyższe dane są szacunkowe i mogą się zmienić, szczególnie jeśli chodzi o lata 2014-2016. Należy zauważyć, że niepotwierdzone przetargi i zamówienia w tym okresie (lata 2014-2016) mogą dać liczbę ponad 600 sztuk nowych bojowych wozów piechoty i transporterów opancerzonych. Warto wskazać także, że rynek omawianych pojazdów jest zdominowany przez pojazdy kołowe, głównie w układzie jezdnym 8×8, w różnych wersjach, w tym także z armatami o kalibrach większych niż 20 mm, klasyfikowane jako bojowe wozy piechoty. Jedynie szwedzkie CV-90 i rosyjskie BMP-3 mają trakcję gąsienicową – ich udział ocenia się szacunkowo na około 15% ogólnej liczby wyeksportowanych wozów w latach 2009-2016.

Copyright © Redakcja Militarium/Fot. Ministerstwo Obrony Czech