Archiwa tagu: featured

Ukraiński eksport uzbrojenia konwencjonalnego w 2016 r.

Zgodnie z informacją przekazaną przez Ukrainę rejestrowi ONZ, w 2016 r. państwo to sprzedało następujące ilości uzbrojenia i sprzętu wojskowego:

Czołgi – 35 sztuk (25 sztuk T-64BW-1 do Konga i 10 sztuk BM Opłot-T do Etiopii);

Bojowe wozy opancerzone – 147 sztuk (15 sztuk BTR-3E1, 5 BTR-3K, 1 BTR-3M1, 7 sztuk BTR-3M2, 4 BTR-3BR i 2 BTR-3S do Tajlandii, 5 sztuk BTR-4E do Indonezji, 108 sztuk BRDM-2 do Zjednoczonych Emiratów Arabskich);

Przenośne zestawy przeciwpancerne i przeciwpancerne pociski kierowane – 85 sztuk (nieujawnionego typu do USA);

Rakiety kierowane – 43 sztuki (40 sztuk R-27 do Polski, 3 sztuki R-27 do Indonezji);

Broń strzelecka – 10318 sztuk (10000 sztuk do USA, 50 sztuk do Turcji, 10 sztuk do Mongolii, 258 do Sudanu, w tym 170 wielkokalibrowych karabinów maszynowych).

Copyright © Redakcja Militarium/Fot. Ministerstwo Obrony Ukrainy

Koncepcja działań obronnych wojsk lądowych operujących w strefach rozpoznania i osłony strategicznej – początkowy okres wojny

Ogólna koncepcja działań obronnych wojsk lądowych operujących w strefach rozpoznania i osłony strategicznej w początkowym okresie wojny opracowana została na bazie doświadczeń z konfliktów z pierwszej dekady XXI wieku, w tym w Afganistanie, Czeczenii, Iraku i na Bliskim Wschodzie (Izrael). Koncepcja została opublikowana po raz pierwszy w 2012 r. (wybrane jawne elementy zostały zaprezentowane w publikacjach wydanych przez Akademię Obrony Narodowej i Wojskowy Instytut Wydawniczy).

Zasadnicze elementy koncepcji są następujące.

Rozwój koncepcji działań taktycznych realizowanych przez komponent lądowy w obronie własnego terytorium powinien opierać się z jednej strony na określeniu płaszczyzn i kierunków analizy i przetwarzania doświadczeń, a z drugiej, na zintegrowaniu elementów rozpoznawczych zgodnie z koncepcją ISTAR (Information, Surveillance, Target Acquisition, Reconnaissance) oraz spięcie systemów w pętli „rozpoznanie-dowodzenie-rażenie”.

Z analizy przebiegu walk lądowych w pierwszej dekadzie XXI wieku wynikają następujące wnioski:

1. Ugrupowanie sił własnych musi być uzupełnione takimi czynnikami, jak wykorzystanie terenu i jego uzbrojenie.

2. Zmniejszenie liczby czołgów, innych pojazdów bojowych oraz środków artyleryjskich wymusza zmianę tradycyjnego ugrupowania opartego na punktach oporu oraz rejonach obrony, które po zlokalizowaniu łatwo można pokryć ogniem (np. artylerii lufowej i rakietowej) oraz zniszczyć skoncentrowanym atakiem sił pancerno-zmechanizowanych.

3. Walka powinna uwzględnić relację „koszt–efekt” – należy unikać tradycyjnego przeciwstawiania środków walki ich odpowiednikom u przeciwnika, np. czołgów przeciwko czołgom, samolotów przeciwko samolotom. W tych przypadkach, ze względu na ekonomikę działań, o wiele tańsze, a równie efektywne są odpowiednio wyposażone systemy obrony przeciwpancernej i przeciwlotniczej.

4. W strefach rozpoznania i osłony strategicznej efektywniejsze niż bataliony rozmieszczone w stałych rejonach obrony będą rozproszone i manewrujące pododdziały wielkości pluton, które mają możliwość wskazywania (z ukrycia) celów do precyzyjnego rażenia.

5. Istotnym problemem, nie pozwalającym na utrzymanie inicjatywy przez grupy zadaniowe wchodzące na terytorium przeciwnika, może być konieczność szybkiej zmiany ugrupowania (linearne, kolumna marszowa) i dostosowania go do nagle zmieniającej się sytuacji w warunkach zbyt ciasnego (ograniczonego) pola manewru.

6. Przewagę (liczebną i jakościową) agresora, wchodzącego w strefy rozpoznania i osłony strategicznej można zmniejszyć dzięki połączeniu w system oddziaływania bojowego trzech zintegrowanych składowych: sieci rozpoznania oraz obiegu informacji o celach (zorganizowanej według koncepcji ISTAR), środków selektywnego niszczenia wybranych i najważniejszych elementów systemu walki przeciwnika (rozpoznanie, dowodzenie, osłona przeciwlotnicza, środki dostawy amunicji i paliwa), środków ogniowych do niszczenia wybranych sił uderzeniowych w odpowiednio przygotowanych „workach ogniowych” (śmigłowce bojowe, czołgi, bojowe wozy piechoty, środki przeciwpancerne, artyleria lufowa i rakietowa, środki saperskie).

7. Radykalnie zmniejszenie liczby wojsk i wydzielenie im dużych obszarów odpowiedzialności bojowej nie jest błędem, ale wymusza pożądane na współczesnym polu walki rozproszenie, a także zintegrowanie działań taktycznych.

Na bazie tych wniosków, opracowano koncepcję działania sił obrony w początkowym okresie starcia wojsk lądowych operujących w strefach rozpoznania i osłony strategicznej. Polega ona na użyciu zintegrowanych grup bojowych (ZGB), tworzonych z etatowych pododdziałów rozpoznawczych i batalionów zmechanizowanych, zmotoryzowanych lub pancernych oraz modułów zadaniowych rodzajów wojsk występujących w składzie komponentu lądowego (pododdziały artylerii, obrony przeciwlotniczej, inżynieryjne, chemiczne).

Zgodnie z założeniami tej koncepcji:

1. W czasie działań ZGB stosują i wykorzystują bojowe uzbrojenie terenu oraz wykorzystują wysunięte bazy operacyjne.

2. Działania sił własnych są zarządzane zgodnie z wymogami i możliwościami ISTAR.

3. Na obszarze wskazanych stref przewiduje się utworzenie pasów reagowania – standardowo trzech – a siły rozmieszczone na tych obszarach mają osiągnąć następujące cele: po pierwsze, rozpoznać siły przeciwnika, określić parametry położenia i ruchu jego najważniejszych elementów, takich jak stanowiska dowodzenia, węzły łączności, środki logistyczne, a następnie przekazać informacje o nich z wymaganą dokładnością do elementu oddziaływania bojowego, po drugie kanalizować ruch przeciwnika na wyznaczone kierunki, niszczyć punkty dowodzenia i kierowania ogniem, środki bezpośredniej osłony przeciwlotniczej oraz sprzęt transportujący amunicję i paliwo, po trzecie niszczyć siły główne czołowych oddziałów (awangard) przeciwnika.

Przyjęcie powyższych założeń umożliwia założenie określonego scenariusza zdarzeń i działań:

1. Własne siły, rozmieszczone w pierwszym pasie, prowadzą obserwację (dozór przydzielonych rejonów odpowiedzialności rozpoznawczej) i wyszukują poszczególne elementy ugrupowania przeciwnika, a następnie śledzą ich przemieszczanie i określają bieżące położenie oraz parametry ruchu.

2. Kolejna część sił, rozmieszczona w drugim pasie, wykonuje zaskakujące uderzenia z wybranego kierunku, w określonych i odpowiednio rozbudowanych „strefach śmierci”, w celu zniszczenia elementów dowodzenia oraz osłony sił głównych, a także w celu zepchnięcia przeciwnika w kierunku „worków ogniowych”.

3. Siły wyznaczone do działania w trzeciej strefie osłony strategicznej zajmują rejony wypadowe, rozbudowują w ich pobliżu „worki ogniowe” i rejony zasadzek ogniowych, a także zasadzek przeciwlotniczych, a po pojawieniu się przeciwnika i jego zatrzymaniu w rejonach zapór inżynieryjnych i niszczeń niszczą czołowe grupy bojowe przeciwnika nagłymi uderzeniami.

Proponowany rejon działania ZGB może obejmować teren o wymiarach do 80 km szerokości oraz około 60 km głębokości. W konsekwencji przed ugrupowaniem dywizji organizującej obronę rozmieszcza się trzy takie grupy, które obejmują obszar o szerokości do 200 km. Wymaga to zaangażowania potencjału odpowiadającego siłom brygady zmechanizowanej i pułku rozpoznawczego. W okresie przygotowania obrony w tych rejonach powinny operować pododdziały saperów i inżynieryjne, przygotowujące teren.

Przygotowanie, a następnie prowadzenie zorganizowanych działań na tak rozległym wycinku systemu obrony wymaga zintegrowania systemu walki, zwłaszcza w zakresie rozpoznania, dowodzenia i rażenia. Efektywność funkcjonowania tej kombinacji ugrupowania będzie decydowało zgranie bojowe poszczególnych elementów przez dowódców ZGB oraz stosowanie przez nich koncepcji ISTAR podczas kierowania walką.

Copyright © Redakcja Militarium/Rys. Akademia Obrony Narodowej

Programy modernizacji technicznej czeskich sił zbrojnych

Najważniejsze programy modernizacji technicznej sił zbrojnych Republiki Czeskiej (Armáda České Republiky) w latach 2017-2024.

Bojowe wozy piechoty – 210 nowych bojowych wozów piechoty, następców BMP-2 (120 sztuk w linii).  Proponowane pojazdy to: BAE Systems CV90, GDELS ASCOD 2, FFG G5, PSM Puma, Rheinmetall Lynx, FNSS Kaplan lub FNSS Tulpar. Dostawy od 2021 r. Wartość planowanego kontraktu około 50 mld CZK.

Transportery opancerzone Pandur II – 20 kołowych transporterów opancerzonych Pandur II 6×6 w wersjach: dowódczo-sztabowej KOVVŚ (6 sztuk) i łączności KOVS (14 sztuk). Dostawy w latach 2019-2020. Wartość kontraktu 1,9 mld CZK.

Transportery opancerzone Titus – 62 kołowe transportery opancerzone Titus 6×6 w wersjach: dowódczo-sztabowej (6 sztuk), łączności (36 sztuk) i koordynacji wsparcia ogniowego (20 sztuk) . Dostawy w latach 2019-2024.

Haubice polowe – 17 samobieżnych haubic polowych kal. 155 mm (L52). Dostawy w latach 2020-2021.

Modernizacja haubic polowych vz. 77 Dana – modernizacja 33 haubic polowych vz. 77 Dana kal. 152 mm (L39). Realizacja w latach 2018-2020.

Pojazdy transportowe moździerzy PRAM-L – 41 opancerzonych samochodów ciężarowo-terenowych Tatra T-815 Force 8×8 dla moździerzy vz. 82 PRAM-L kal. 120 mm. Dostawa w 2017 r. Wartość kontraktu 618 mln CZK.

Lekkie pojazdy terenowe – około 1000 lekkich samochodów osobowo-terenowych, następców UAZ-469 (740 szt.), Land Rover Defender (630 szt.) i innych (115 szt.). Dostawy w latach 2021-2024.

Pojazdy terenowe dla sił specjalnych – samochodów osobowo-terenowych SVOS Perun dla pododdziałów sił specjalnych. Dostawy w 2018 r. Wartość kontraktu 94,5 mln CZK.

Pojazdy chemiczne – 80 pojazdów chemicznych LOV-CBRN na bazie Iveco LMW 4×4 w dwóch wersjach: rozpoznawczej (40 szt.) i analiz (40 szt.). Dostawy w latach 2019-2023.

Amunicja strzelecka – amunicja do broni strzeleckiej Sellier & Bellot kal. 5,56 – 9 mm i kal. 12. Wartość kontraktu 3 mln CZK.

Kamizelki kuloodporne – 5500 kamizelek kuloodpornych firmy Argun (część dla czeskiej policji). Dostawy w latach 2017-2020. Wartość kontraktu 255 mln CZK.

Indywidualne optoelektroniczne przyrządy obserwacyjne – 2500 monokularów noktowizyjnych Pramacom-HT MUM-14 z 500 mostkami. Dostawy w latach 2017-2018. Wartość kontraktu 202 mln CZK.

Zestawy przeciwlotnicze średniego zasięgu – 4 baterie zestawów przeciwlotniczych średniego zasięgu. Proponowane systemy to: Rafael SPYDER-SR/MR, IAI Barak-8, MEADS Int. MEADS, MBDA CAMM lub Mica-VL, Kongsberg-Raytheon NASAMS 2, Saab BAMSE i Diehl-BGT IRIS-T SL. Dostawy od 2021 r. Wartość kontraktu około 15 mld CZK.

Zestawy przeciwlotnicze krótkiego zasięgu – 16 zestawów Saab RBS-70NG, następców samobieżnych zestawów Strieła-10M2D. Dostawy w latach 2019-2020.

Radiolokatory obserwacji przestrzeni powietrznej – 8 radiolokatorów IAI Elta ELM-2084 Multi Mission Radar. Dostawy od 2018 r. Wartość kontraktu 2,9 mld CZK.

Samoloty transportowe – 2 samoloty transportowe Airbus C-295. Opcja.

Śmigłowce wielozadaniowe – 12 śmigłowców wielozadaniowych, następców Mi-8/17. Proponowane śmigłowce:  Bell UH-1Y Venom, Airbus Helicopters H145M i Leonardo AW139M. Wartość planowanego kontraktu 9 mld CZK.

Modernizacja samolotów bojowych JAS-39C/D Gripen – wyposażenie w odbiornik Lin-16, transponder IFF Mod. 5 i gogle noktowizyjne pilota. Realizacja w latach 2018-2021.

Modernizacja samolotów bojowych L-159 ALCA – wyposażenie w transponder IFF Mod. 5 i gogle noktowizyjne pilota. Realizacja w latach 2019-2021.

Modernizacja samolotów transportowych C-295 –  wyposażenie w transponder IFF Mod. 5 i gogle noktowizyjne załogi. Realizacja w latach 2019-2021.

Zasobniki celownicze dla samolotów Gripen – 4 zasobniki celownicze Rafael Litening 4i. Dostawa w 2018 r.

Bomby kierowane dla samolotów JAS-39C/D Gripen – modernizacja samolotów Gripen umożliwiająca użycie uzbrojenia kierowanego przeciwko celom naziemnym i zakup bomb kierowanych GBU-12, GBU-16 i GBU-49. Realizacja w latach 2018-2021.

Copyright © Redakcja Militarium/Fot. Armáda České Republiky

Wartość bojowa współczesnych czołgów

Wykres przedstawia porównanie wartości bojowej kilku typów czołgów podstawowych, opracowanych i produkowanych w latach siedemdziesiątych, osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych ub. wieku. Ocena  wartości bojowej wybranych typów czołgów została przeprowadzona w Wojskowym Instytucie Technicznym Uzbrojenia z Zielonki.

 

Copyright © Redakcja Militarium/Rys. Redakcja Militarium (wykorzystano sylwetki czołgów z Tank Encyclopaedia)

Niedoszła propozycja następcy BRDM-2 (II) – LOTR z Wojskowych Zakładów Motoryzacyjnych

Projekt pojazdu rozpoznawczego opracowany przez Wojskowe Zakłady Motoryzacyjne S.A., który nie został zaakceptowany do realizacji w konkursie nr 2/2013 Narodowego Centrum Badań i Rozwoju. Opis koncepcji pojazdu w tekście „LOTR z Poznania” w Nowej Technice Wojskowej nr 7/2016.

Obecnie projekt pojazdu rozpoznawczego jest realizowany przez AMZ-Kutno sp. z o.o. w ramach projektu „Nowy lekki opancerzony transporter rozpoznawczy”.
Copyright © Redakcja Militarium/Rys. Wojskowe Zakłady Motoryzacyjne.

Uzbrojenie, wyposażenie i struktury Wojska Polskiego – pododdziały rozpoznawcze Wojsk Lądowych

W brygadach ogólnowojskowych (pancernych, zmechanizowanych, strzelców podhalańskich, obrony wybrzeża) znajdują się kompanie rozpoznawcze, natomiast w batalionach czołgów, zmechanizowanych, zmotoryzowanych, kawalerii powietrznej i powietrznodesantowych – plutony rozpoznawcze o różnej strukturze i wyposażeniu.

Copyright © Redakcja Militarium/Fot. MON

Siły zbrojne Federacji Rosyjskiej w 2016 r. – jednostki specjalnego przeznaczenia Wojsk Lądowych

Uproszczone zestawienie podstawowych aktywnych związków taktycznych i ważniejszych oddziałów (pododdziałów) sił specjalnych Wojsk Lądowych Federacji Rosyjskiej. Stan na koniec 2016 r.

Zachodni Okręg Wojskowy – Strategiczne Dowództwo “Zachód” (Sankt Petersburg)

Jednostki podporządkowane bezpośrednio:

2. Brygada Specjalnego Przeznaczenia (Tambow)
16. Brygada Specjalnego Przeznaczenia (Psków)

Południowy Okręg Wojskowy – Strategiczne Dowództwo „Południe” (Rostów nad Donem)

Jednostki podporządkowane bezpośrednio:

10. Brygada Specjalnego Przeznaczenia (Mołkino)
22. Brygada Specjalnego Przeznaczenia (Batajsk)
346. Brygada Specjalnego Przeznaczenia (Prochładnyj)

Centralny Okręg Wojskowy – Strategiczne Dowództwo “Centrum” (Jekaterinburg)

Jednostki podporządkowane bezpośrednio:

3. Brygada Specjalnego Przeznaczenia (Togliatti)
24. Brygada Specjalnego Przeznaczenia (Nowosybirsk)

Wschodni Okręg Wojskowy – Strategiczne Dowództwo „Wschód” (Chabarowsk)

Jednostki podporządkowane bezpośrednio:

14. Brygada Specjalnego Przeznaczenia (Chabarowsk)

Copyright © Redakcja Militarium

Siły zbrojne Federacji Rosyjskiej w 2016 r. – Wojska Lądowe

Uproszczone zestawienie podstawowych aktywnych związków taktycznych i ważniejszych oddziałów (pododdziałów) Wojsk Lądowych Federacji Rosyjskiej, bez jednostek sił specjalnego przeznaczenia Wojsk Lądowych. Stan na koniec 2016 r.

Zachodni Okręg Wojskowy – Strategiczne Dowództwo “Zachód” (Sankt Petersburg)

Jednostki podporządkowane bezpośrednio:

1. Brygada Dowodzenia (Sertołowo)
79. Brygada Artylerii Rakietowej (Twer)
45. Brygada Artylerii (Tambow)
202. Brygada Przeciwlotnicza (Naro-Fomińsk)
45. Brygada Inżynieryjna (Nachabino)
15. Brygada WRE (?) (Tambow)
16. Brygada WRE (Kursk)
82. Brygada Radiotechniczna (Wjaźma, Primorje)
146. Brygada Radiotechniczna (Bugri)
27. Brygada OPBMR (Kursk)
29. Brygada Kolejowa (Smoleńsk)
34. Brygada Kolejowa (Riazań)
38. Brygada Kolejowa (Jarosław)

1. Armia Pancerna (Moskwa):

60. Brygada Dowodzenia (Naro-Fomińsk)
?. Brygada Artylerii (nowoformowana)
112. Brygada Rakietowa (Szuja)
53. Brygada Przeciwlotnicza (Kursk)
2. Dywizja Strzelców Zmotoryzowanych (Kaliniec)
4. Dywizja Czołgów (Naro-Fomińsk)
9. Brygada Czołgów (Mulino)
27. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Mosrentgen)
96. Brygada Rozpoznawcza (Niżnyj Nowogrod)

6. Armia Ogólnowojskowa (Sankt Petersburg):

95. Brygada Dowodzenia (Gorełowo)
132. Brygada Łączności (Agałatowo)
26. Brygada Rakietowa (Ługa)
9. Brygada Artylerii (Ługa)
268. Brygada Artylerii (Puszkin)
5. Brygada Przeciwlotnicza (Łomonosow)
25. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Psków)
95. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (?) (Gorełowo)
138. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Kamienka)
51. Brygada ZMT (Sankt Petersburg)

20. Armia Ogólnowojskowa (Woroneż):

9. Brygada Dowodzenia (Woroneż)
448. Brygada Rakietowa (Kursk)
288. Brygada Artylerii (Mulino)
49. Brygada Przeciwlotnicza (Smoleńsk)
3. Dywizja Strzelców Zmotoryzowanych (Boguczar)
144. Dywizja Strzelców Zmotoryzowanych (Jelnia)
1. Brygada Czołgów (Boguczar)
?. Brygada ZMT (nowoformowana)

11. Korpus Armijny (Kaliningrad):

152. Brygada Rakietowa (Czerniachowsk)
244. Brygada Artylerii (Kaliningrad)
25. Brzegowa Brygada Rakietowa (Donskoje)
7. Brygada (Pułk) Strzelców Zmotoryzowanych (Kaliningrad)
79. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Gusiew)
336. Brygada Piechoty Morskiej (Bałtijsk) – podporządkowana FB

Południowy Okręg Wojskowy – Strategiczne Dowództwo „Południe” (Rostów nad Donem)

Jednostki podporządkowane bezpośrednio:

175. Brygada Dowodzenia (Aksaj)
176. Brygada Łączności (Zarja)
439. Brygada Artylerii Rakietowej (Znamieńsk)
77. Brygada Przeciwlotnicza (Korienowsk)
11. Brygada Inżynieryjna (Kamieńsk)
19. Brygada WRE (Rasswiet)
154. Brygada Radiotechniczna (Izobylnyj)
28. Brygada OPBMR (Kamyszyn)
37. Brygada Kolejowa (Wołgograd)
39. Brygada Kolejowa (Krasnodar)
4. Baza Wojskowa (Chinchinwali, Gruzja – Południowa Osetia)
7. Baza Wojskowa (Gudauta, Abchazja)
102. Baza Wojskowa (Gjumri, Armenia)

8. Armia Ogólnowojskowa (formowana):

150. Dywizja Strzelców Zmotoryzowanych (Nowoczerkask)
?. Brygada Przeciwlotnicza (Rostów nad Donem)

49. Armia Ogólnowojskowa (Stawropol):

66. Brygada Dowodzenia (Stawropol)
1. Brygada Rakietowa (Mołkino)
227. Brygada Artylerii (Krasnooktjabrskij)
90. Brygada Przeciwlotnicza (Korienowsk)
20. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Wołgograd)
35. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Budionnowsk)
205. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Zieleńczuksk)
?. Brygada Rozpoznawcza (nowoformowana) (Korienowsk)
99. Brygada ZMT (Majkop)

58. Armia Ogólnowojskowa (Władykawkaz):

34. Brygada Dowodzenia (Władykawkaz)
12. Brygada Rakietowa (Mozdok)
291. Brygada Artylerii (Troickaja)
67. Brygada Przeciwlotnicza (Władykawkaz)
42. Dywizja Strzelców Zmotoryzowanych (Czeczenia)
19. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Sputnik)
136. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Bujnaksk)
100. Brygada Rozpoznawcza (Mozdok)
78. Brygada ZMT (Budionnowsk)

22. Korpus Armijny (Sewastopol):

810. Brygada Piechoty Morskiej (Sewastopol)
126. Brygada Obrony Brzegowej (Periewałnoje)
127. Brygada Rozpoznawcza (Sewastopol)
15. Brzegowa Brygada Rakietowa (Sewastopol)
133. Brygada ZMT (Bakczysaraj)

11. Brzegowa Brygada Artyleryjsko-Rakietowa (Utasz) – podporządkowana FCz.

Centralny Okręg Wojskowy – Strategiczne Dowództwo “Centrum” (Jekaterinburg)

Jednostki podporządkowane bezpośrednio:

59. Brygada Dowodzenia (Wierchniaja Pyszma)
179. Brygada Dowodzenia (Jekaterninburg)
232. Brygada Artylerii Rakietowej (Płanowyj)
28. Brygada Przeciwlotnicza (Mirnyj)
12. Brygada Inżynieryjna (Ufa)
18. Brygada WRE (Jekaterinburg)
29. Brygada OPBMR (Jekaterinburg)
39. Brygada Radiotechniczna (Ułan-Ude)
88. Brygada Radiotechniczna (Orenburg)
5. Brygada Kolejowa (Abakan)
43. Brygada Kolejowa (Jekaterinburg)
48. Brygada Kolejowa (Omsk)
201. Baza Wojskowa (Duszanbe, Tadżykistan)

2. Armia Ogólnowojskowa (Samara):

91. Brygada Dowodzenia (Krjaż)
92. Brygada Rakietowa (Orenburg)
385. Brygada Artylerii (Tockoje)
297. Brygada Przeciwlotnicza (Penza)
15. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Roszinskij)
21. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Tockoje)
30. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Roszkinskij)
105. Brygada ZMT (Roszinskij)

41. Armia Ogólnowojskowa (Nowosybirsk):

35. Brygada Dowodzenia (Koczeniewo)
119. Brygada Rakietowa (Jelańskij)
120. Brygada Artylerii (Jurga)
61. Brygada Przeciwlotnicza (Bijsk)
90. Dywizja Czołgów (Czerbakuł)
35. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Alejsk)
74. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Jurga)
55. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Górska) (Kyzył)
106. Brygada ZMT (Jugra)

Wschodni Okręg Wojskowy – Strategiczne Dowództwo „Wschód” (Chabarowsk)

Jednostki podporządkowane bezpośrednio:

101. Brygada Dowodzenia (Czita)
104. Brygada Dowodzenia (Chabarowsk)
106. Brygada Łączności (Dalniereczeńsk)
338. Brygada Artylerii (Ussuryjsk)
16. Brygada OPBMR (Gałkino)
14. Brygada Inżynieryjna (Wjatskoje)
17. Brygada WRE (Chabarowsk)
92. Brygada Radiotechniczna (Starosysojewka)
7. Brygada Kolejowa (Komsomolsk)
50. Brygada Kolejowa (Swobodnyj)
101. Brygada ZMT (Ussuryjsk)
102. Brygada ZMT (Gusinooziersk)
103. Brygada ZMT (Biełogorsk)

29. Armia Ogólnowojskowa (Czita):

101. Brygada Dowodzenia (Czita)
140. Brygada Przeciwlotnicza (Domna)
200. Brygada Artylerii (Gornyj)
36. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Borzja)
104. Brygada ZMT (Czita)

36. Armia Ogólnowojskowa (Ułan-Ude):

75. Brygada Dowodzenia (Ułan-Ude)
103. Brygada Rakietowa (Ułan-Ude)
30. Brygada Artylerii (Diwizjonnaja)
35. Brygada Przeciwlotnicza (Diwizjonnaja)
5. Brygada Czołgów (Diwizjonnaja)
37. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Kjachta)

5. Armia Ogólnowojskowa (Ussuryjsk):

80. Brygada Dowodzenia (Ussuryjsk)
20. Brygada Rakietowa (Spassk-Dalnyj)
305. Brygada Artylerii (Ussuryjsk)
8. Brygada Przeciwlotnicza (Razdolnoje)
16. Brygada OPBMR (Lesozawodsk)
57. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Bikin)
59. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Sergiejewka)
60. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Sibircewo)
70. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Ussuryjsk)
101. Brygada ZMT (Ussuryjsk)

35. Armia Ogólnowojskowa (Biełogorsk):

54. Brygada Dowodzenia (Biełogorsk)
107. Brygada Rakietowa (Birobidżan)
165. Brygada Artylerii (Biełogorsk)
71. Brygada Przeciwlotnicza (Biełogorsk)
38. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Biełogorsk)
64. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Chabarowsk)
69. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Babctowo)

68. Korpus Armijny (Jużno-Sachalińsk):

18. Dywizja Karabinów Maszynowych i Artyleryjska (Jużno-Sachalińsk)
39. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Jużno-Sachalińsk)

Strategiczne Dowództwo „Północ”

Jednostki podporządkowane bezpośrednio:

200. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Pieczenga)
80. Brygada Strzelców Zmotoryzowanych (Ałakurti)
61. Brygada Piechoty Morskiej (Sputnik)
536. Brzegowa Brygada Artyleryjsko-Rakietowa (Snieżnogorodsk)

Copyright © Redakcja Militarium/Fot. MO Rosji

Uzbrojenie, wyposażenie i struktury Wojska Polskiego – Wojska Obrony Terytorialnej

Powstałe 1 stycznia 2017 r., jako nowy piąty rodzaj Sił Zbrojnych RP Wojska Obrony Terytorialnej ma być, według założeń Ministerstwa Obrony Narodowej, formacją o organizacji i strukturze dostosowanych do realizowanych zadań oraz odpowiednim uzbrojeniu i wyposażeniu.

Organizacja WOT ma być ściśle powiązana z obecnym podziałem administracyjnym kraju. Wszystkie sformowane w latach 2017-2021 jednostki obrony terytorialnej mają reprezentować, pod względem organizacyjno-koncepcyjnym, jednostki lekkiej piechoty, odpowiednio do wymagań uzbrojone i wyposażone.

Szczebel operacyjny WOT tworzyć mają brygady, których pododdziały będą rozmieszczone we wszystkich województwach, a liczba brygad – siedemnaście – ma odpowiadać liczbie województw, w  województwie mazowieckim powstaną dwie brygady. Brygady mają mieć różną strukturę, jednak zasadniczy trzon jednostki powinny tworzyć: dowództwo i sztab, trzy do pięciu batalionów OT oraz pododdziały wsparcia i zabezpieczenia. Brygada, będąca największą jednostką struktur sił terytorialnych, będzie stanowić element wsparcia operacyjnego i logistycznego pododdziałów niższego szczebla i zgrupowań bojowych (zapewnienie wsparcia i zabezpieczenia zgrupowań gwarantujące ciągłość działań) operujących w danym rejonie.

Plan formowania brygad OT w latach 2017-2019

Szczeblem pośrednim ma być batalion OT. Według obecnych informacji sformowanych ma być prawie 70 batalionów. Batalion OT to następujące pododdziały: dowództwo i sztab, cztery-pięć kompanii obrony terytorialnej oraz pododdziały wsparcia i zabezpieczenia. Na bazie pododdziałów batalionów mają być tworzone tzw. zgrupowania zadaniowe WOT, przeznaczone do realizacji określonych zadań i wsparte w razie potrzeby przez dodatkowe siły i sprzęt.

Podstawowymi jednostkami WOT mają być kompanie – zasadnicze pododdziały na poziomie powiatu. Łącznie planowane jest sformowanie 314 kompanii. Kompania obrony terytorialnej ma być pododdziałem lekkiej piechoty. Każda kompania będzie miała określony profil działania, m.in. miejski, górski, wodny i ogólnowojskowy, powiązany ze środowiskiem geograficznym i demograficznym stałego rejonu odpowiedzialności (SRO). Dla poziomu kompanii SRO będzie zwykle wytyczony administracyjnymi granicami powiatu, a w dużych miastach – gminy. Profil pododdziału zdecyduje określonym zakresie o jego wyposażeniu, w tym indywidualnym żołnierzy, a także programie szkolenia żołnierzy. Kompania ma się składać z dowództwa, trzech plutonów liniowych i plutonu wsparcia. Plutony liniowe będą uzbrojone w karabinki automatyczne, karabinki wyborowe, karabiny maszynowe, granatniki przeciwpancerne i bezzałogowe systemy rozpoznawczo-uderzeniowe jednorazowego użytku. W plutonie wsparcia mają znaleźć się przeciwpancerne pociski kierowane, lekkie moździerze i karabiny wyborowe.

Pluton OT powinien liczyć około 40 żołnierzy i składać się z organu dowodzenia i trzech drużyn.

Sekcja lekkiej piechoty OT

Zasadniczym pododdziałem WOT ma być 12-osobowa drużyna (sekcja) piechoty w składzie: dowódca, zastępca dowódcy, strzelec wyborowy, zwiadowca, starszy saper, młodszy saper, starszy medyk, młodszy medyk, starszy radiotelefonista, młodszy radiotelefonista, starszy strzelec, młodszy strzelec. Na jej uzbrojeniu mają znaleźć się karabinki kal. 5,56 mm, karabinki wyborowe kal. 5,56 mm lub karabiny wyborowe kal. 7,62 mm, granatnik przeciwpancerny lub granatnik kal. 40 mm oraz karabin maszynowy kal. 7,62 mm. Planowane jest wprowadzenie zamiast tych ostatnich karabinków maszynowych kal. 5,56 mm (2 szt.). Docelowo drużyna (sekcja) ma mieć także jednorazowy granatnik wielozadaniowy.

Poza tym pododdziały WOT mają dysponować karabinami wyborowymi i wielkokalibrowymi karabinami wyborowymi oraz przeciwlotniczymi rakietowo-artyleryjskimi i przenośnymi przeciwlotniczymi zestawami rakietowymi.

Dostępne informacje na temat konkretnych typów uzbrojenia i sprzętu wojskowego przeznaczonego dla WOT pozwalają stwierdzić, że „terytorialsi” będą uzbrojeni w pistolety wojskowe Ragun, karabinki Beryl i subkarabinki Mini-Beryl (w tym z granatnikami podwieszanymi GPBO-40), granatniki samodzielne GSBO-40, granatniki rewolwerowe RGP-40, karabiny wyborowe Bor (Alex) i wielkokalibrowe karabiny wyborowe Tor. Według deklaracji MON planowane jest wprowadzenie do WOT karabinków MSBS odmiany klasycznej w wersjach kal. 5,56 mm oraz kal. 7,62 mm.

Bronią wsparcia mają być karabiny maszynowe UKM-2000P Rod i moździerze LM-60D. Według deklaracji przedstawicieli WOT planowane jest wyposażenie formacji w nowe karabinki maszynowe zamiast karabinów maszynowych UKM-2000P i zmodyfikowane moździerze lekkie.

Według MON do zwalczania środków napadu powietrznego w WOT przeznaczone mają być przeciwlotnicze zestawy rakietowo-artyleryjskie ZUR-23-2 i przenośne przeciwlotnicze zestawy rakietowe Grom/Grom-M (Piorun). Broń przeciwpancerna ma obejmować granatniki jednorazowego użytku oraz miny: denne MN-123 i przeciwburtowe MPB-ZN.

Środkami transportowymi mają być m.in. quady, skutery śnieżne, samochody osobowo-terenowe Mustang oraz samochody ciężarowo-terenowe Jelcz i Star.

 Copyright © Redakcja Militarium/Fot. MON