Archiwa tagu: BSP Ważka

Klasyfikacje i wymagania dla bezzałogowych statków powietrznych UAV w Polsce

Według klasyfikacji NATO z 2009 r. wyróżnia się trzy główne klasy bezzałogowych statków powietrznych (BSP):

1. Klasa I – systemy o masie poniżej 150 kilogramów, wykorzystywane do wsparcia operacji na poziomie taktycznym, tj. szczebla drużyny, plutonu, czy kompanii, o długotrwałości lotu do 6 godzin,

2. Klasa II – systemy o masie od 150 do 600 kilogramów, wykorzystywane do wsparcia operacji na poziomie taktycznym, tj. batalionu, czy brygady, o długotrwałości lotu do 24 godzin,

3. Klasa III – systemy o masie powyżej 600 kilogramów, o możliwości długotrwałego lotu (do 40 godzin), operujące na wysokich pułapach (powyżej 3000 metrów), wykorzystywane do wsparcia działań na poziomie operacyjnym i strategicznym.

RQ-1 Predator BSL

Bezzałogowy MQ-1 Pedator.

Najważniejszymi kryteriami obowiązującego podziału są promień działania i typowa (operacyjna) wysokość lotu. W poszczególnych klasach wyodrębniono ponadto dodatkowe kategorie BSP, które odpowiadają poszczególnym szczeblom dowodzenia.

Klasa Kategoria Szczebel dowodzenia Promień działania Pułap operacyjny
I Micro (do 2 kg) Drużyna, pluton 5 km 61 m
I Mini (2-20 kg) Kompania 25 km 304 m
I Small (20-150 kg) Batalion 50 km 366 m
II Tactical Brygada 200 km 914 m
III Medium Altitude Long Endurance Operacyjny Nieograniczony (retranslacja) 12192 m
III Stike Operacyjny Nieograniczony (retranslacja) 19812 m
III High Altitude Long Endurance Strategiczny Nieograniczony (retranslacja) 19812 m

W przypadku niestandardowych parametrów BSP, np. płatowca o masie 20 kg i pułapie ponad 2000 m lub promieniu działania ponad 200 km, rozstrzygającym kryterium jest masa w locie – dla podanego przykładu BSP będzie umieszczony w Klasie I – do 150 kg.

Drugą, w praktyce wykorzystywaną klasyfikacją jest podział sformułowany przez amerykańskie wydawnictwo IHS Jane’s Defence. Klasyfikacja Janes’a została oparta na dwóch zasadniczych parametrach operacyjnych charakteryzujących poszczególne BSP: maksymalny promień działania i długotrwałość lotu, pomocniczo stosowany jest parametr pułapu operacyjnego, jednak z uwagi na dużą rozpiętość wysokości wykonywania zadań przez różne BSP, nie jest ona kluczowym parametrem podziału.

Klasa Oznaczenie Zasięg Pułap operacyjny Czas lotu
Mikro Micro Poniżej 10 km 1 godzina Poniżej 250 m
Miniaturowe Mini Poniżej 10 km 1-2 godziny Poniżej 300 m
Bliskiego zasięgu Close Range (CR) 10-30 km 3-6 godzin 3000 m
Krótkiego zasięgu Short Range (SR) 30-70 km 3-6 godzin 3000 m
Średniego zasięgu Medium Range (MR) 70-200 km 6-10 godzin 5000 m
Średniego zasięgu Medium Range Long Endurance (MRLE) Powyżej 500 km 10-18 godzin 8000 m
Głębokiej penetracji Low Altitude Deep Penetration (LADP) Powyżej 250 km Poniżej 18 godzin 9000 m
Dużej długotrwałości lotu Low Altlitude Long Endurance (LALE) Powyżej 500 km Poniżej 24 godzin 3000 m
Dużej długotrwałości lotu Medium Altitude Long Endurance (MALE) Powyżej 500 km Powyżej 24 godzin 13000 m
Dużej długotrwałości lotu High Altitude Long Endurance (HALE) Powyżej 500 km Powyżej 24 godzin 20000 m

Bazujące na tych klasyfikacjach, zasadnicze wymagania dla bezzałogowych statków powietrznych poszczególnych klas, przyjęte w 2013 r. przez Siły Zbrojne RP w programie modernizacji technicznej na lata 2013-2022, są następujące.

BSP klasy mini w wersji rozpoznawczej Wizjer: start i lądowanie w miejscu nieprzygotowanym (platforma samolotowa lub wiropłatowa), promień działania do 30 kilometrów, długotrwałość lotu minimum 1,5 godziny, wyposażenie misyjne: system obserwacji pracujący w paśmie widzialnym lub w podczerwieni, obligatoryjna standaryzacja według normy STANAG 4586: łącza danych, sterowania głowicą obserwacyjną, interfejsu operatora.

BSP krótkiego zasięgu w wersji rozpoznawczej Orlik: start i lądowanie w miejscu nieprzygotowanym (platforma samolotowa lub wiropłatowa), systemy antykolizyjne i identyfikacji „swój-obcy”, promień działania do 100 kilometrów, długotrwałość lotu minimum 6 godzin, wyposażenie misyjne: system obserwacji pracujący w paśmie widzialnym lub w podczerwieni, obligatoryjna standaryzacja według normy STANAG 4586: łącza danych, sterowania głowicą obserwacyjną, sterowania platformą powietrzną, interfejsu operatora.

BSP średniego zasięgu w wersjach rozpoznawczej i rozpoznawczo-uderzeniowej Gryf: start i lądowanie w miejscu nieprzygotowanym (platforma samolotowa lub wiropłatowa), układ automatycznego startu i lądowania, promień działania minimum 200 kilometrów z wykorzystaniem retranslacji wzajemnej, długotrwałość lotu minimum 10 godzin, wyposażenie misyjne: system obserwacji pracujący w paśmie widzialnym lub w podczerwieni, obligatoryjna standaryzacja według normy STANAG 4586: łącza danych, sterowania głowicą obserwacyjną, sterowania platformą powietrzną, interfejsu operatora.

BSP klasy operacyjnej MALE w wersji rozpoznawczo-uderzeniowej Zefir: start i lądowanie w miejscu nieprzygotowanym, układ automatycznego startu i lądowania, systemy antykolizyjne i identyfikacji „swój-obcy”, promień działania 1000 km z wykorzystaniem retranslacji, długotrwałość lotu minimum 24 godziny, wyposażenie misyjne: radar z syntetyczną aperturą i możliwością śledzenia celów naziemnych Ground Moving Target Indicator (GMTI) oraz system obserwacji pracujący w paśmie widzialnym lub w podczerwieni, opcjonalnie standaryzacja według normy STANAG 4586: łącza danych, sterowania głowicą obserwacyjną, sterowania platformą powietrzną, interfejsu operatora.

Copyright © Redakcja Militarium/Fot. USAF