Rosyjski system walki radioelektronicznej Murmańsk-BN

Jednym z najbardziej tajemniczych rosyjskich systemów walki elektronicznej jest kompleks GT-01 Murmańsk-BN. Dane na jego temat są wyjątkowo skąpe, ale wiadomo, że powstał do 2007 r. (ten rok jest wskazywany jako rok zakończenia pracy badawczo-konstrukcyjnej) w Przedsiębiorstwie Naukowo-Produkcyjnym (OAO NPO) Fabryka Wołna i Instytucie Naukowo-Technicznym (OAO NTI) Radioswiaź. System Murmańsk-BN jest przeznaczony do zagłuszania systemów łączności radiowej pasma krótkofalowego (HF), stanowiących obecnie sieć szkieletową łączności wojskowej m.in. w Siłach Zbrojnych RP. Według oficjalnych informacji Murmańsk-BN jest przeznaczony do zakłócania łączności na szczeblu taktyczno-operacyjnym i operacyjnym, a deklarowany zasięg oddziaływania to nawet 5000 km.

Zestaw składa się prawdopodobnie z trzech pojazdów z antenami i punktu dowodzenia. Nośnikami tych elementów – zarówno zestawów antenowych, jak i modułu dowodzenia – są samochody serii KamAZ-6350 w układzie 8×8 z silnikami o mocy 264 kW (360 KM).

System walki elektronicznej Murmańsk-BN

System zakłócania łączności radiowej Murmańsk-BN.

Moduł antenowy na wysuwanym hydraulicznie maszcie teleskopowym o wysokości w stanie rozłożonym 30 m, znajduje się na platformie i na stanowisku roboczym jest stabilizowany wysuwanymi podporami platformy i stalowymi odciągami.

Obecnie nie ma wiarygodnych danych na temat ewentualnej produkcji systemu Murmańsk-BN dla sił zbrojnych Rosji. Informacje oficjalne, nieoficjalne oraz dostępny materiał fotograficzny, sugerują, że prace wdrożeniowe zakończono w 2012 r. i obecnie co najmniej dwa kompleksy znajdują się w służbie operacyjnej, w tym jeden w Centrum WRE Floty Czarnomorskiej i jeden we Flocie Północnej.

Copyright © Redakcja Militarium