Pododdziały ochrony i obrony terytorialnej w Siłach Zbrojnych RP

Działania ochronno-obronne obiektów są realizowane we wszystkich rodzajach sił zbrojnych, jednak w praktyce do niedawna były utożsamiane z działaniami pododdziałów wojsk lądowych. Według obecnie obowiązujących klasyfikacji, w tym tej zawartej w „Regulaminie działań taktycznych wojsk lądowych” (2008), wchodzą w skład taktycznych działań asymetrycznych, a w ich ramach – w skład działań przeciwdywersyjnych. Czasem ograniczane są do typowej ochrony obiektu związanej z prowadzeniem fizycznej ochrony obiektu – to przedsięwzięcie wchodzi w skład działań ochronno-obronnych, ale nie wyczerpuje ich całego zakresu przedmiotowego.

Według większości poglądów działania ochronno-obronne zaliczają się do działań przeciwdywersyjnych, o charakterze defensywnym (ochronno-obronnym) polegające na przedsięwzięciu działań ochronno-obronnych infrastruktury, obiektów i rejonów. Według najnowszych zapisów doktrynalnych działania ochronno-obronne definiowane są również jako działania o charakterze zaczepnym, polegające na wykryciu, zniszczeniu (obezwładnieniu) dywersyjnych sił przeciwnika. Miejsce działań ochronno-obronnych w grupie działań asymetrycznych (wraz z działaniami specjalnymi, antyterrorystycznymi i nieregularnymi), wskazuje, że działania ochronno-obronne mogą być prowadzone w każdym czasie, tj. w czasie pokoju, kryzysu i wojny.

Celem działań ochronno-obronnych jest zapewnienie skutecznej, bezpośredniej ochrony i obrony określonym, tj. przydzielonym obiektom. Obiekty te znajdują się na obszarze niezajętym przez przeciwnika, a przez to mogą być przedmiotem działań rozpoznawczych i zaczepnych przeciwnika, najczęściej ataku sił specjalnych lub dywersyjnych, w tym tzw. grup zbrojnego podziemia. Działania ochronno-obronne składają się z dwóch przedsięwzięć:

  • ochrony obiektów, czyli zespołu przedsięwzięć i czynności uniemożliwiających przedostanie się na teren ochranianego obiektu osób niepowołanych;
  • obrony obiektów, czyli zespołu przedsięwzięć i czynności uniemożliwiających przeciwnikowi opanowanie ochranianego obiektu lub wyrządzenie w nim szkód.

W Siłach Zbrojnych RP cały czas istnieją pododdziały ochronno-obronne, przeznaczone do realizacji tych działań. Są one przeznaczone do ochrony najważniejszych z punktu widzenia polityczno-wojskowego obiektów i infrastruktury na terenie kraju – w czasie kryzysu lub wojny. Według stanu na 2018 rok są to mobilizowane pododdziały szczebla batalionu i kompanii, składające się wyłącznie z żołnierzy rezerwy.

Batalion ochrony i obrony obiektów składa się z:

  • dowództwo: dowódca, zastępca dowódcy, POIN, sztab (pion operacyjny, pion wsparcia bojowego, pion wsparcia działań);
  • pluton dowodzenia;
  • 3 x kompania ochrony: drużyna dowodzenia, 3 x pluton ochrony: 4 x drużyna ochrony;
  • pluton saperów;
  • kompania logistyczna: drużyna zabezpieczenia, pluton zaopatrzenia, pluton remontowy;
  • zespół zabezpieczenia medycznego: 3 x grupa ewakuacji medycznej.

Batalion ochrony i obrony obiektów wyposażony jest – po zmobilizowaniu – w broń strzelecką, granatniki przeciwpancerne, samochody ciężarowe, osobowe i specjalne oraz specjalistyczny sprzęt pododdziałów wsparcia i zabezpieczenia działań. Liczba żołnierzy i wyposażenia batalionu zależy od typu etatowego batalionu – w Siłach Zbrojnych RP funkcjonuje kilka typów batalionów ochrony i obrony. Ponadto, zmobilizowaniu mają podlegać samodzielne kompanie ochrony i obrony, które składają się z:

  • drużyna dowodzenia;
  • 4 x pluton ochrony: 4 x drużyna ochrony;
  • drużyna saperów;
  • drużyna zabezpieczenia.

Samodzielna kompania ochrony i obrony wyposażona jest – po zmobilizowaniu – w broń strzelecką, granatniki przeciwpancerne, samochody ciężarowe, osobowe i specjalne oraz specjalistyczny sprzęt pododdziałów wsparcia i zabezpieczenia działań.

Copyright @ Redakcja Militarium