Gra obronna “MAZURY” – obrona Polski i działania w terenie lesisto-jeziornym

Jednymi z ciekawszych gier obronnych przeprowadzanych w Polsce są te dotyczące obrony przed agresją militarną. W ostatnich latach gry obronne dotyczące działań operacyjnych na terenach północno-wschodnich przeprowadzono kilkukrotnie. Na potrzeby gry obronnej z 2012 r. utworzono nieistniejącą w rzeczywistości strukturę geopolityczną trzech państw: Czerwonych, Niebieskich i Neutralnych. Główny obszar konfliktu obejmował tereny lesisto-jeziorne, co przekładało się na działania sił zaangażowanych stron.

Aspekt polityczny – sytuacja ogólna

Czerwoni – kraj leżący na północny wschód od Bugu i Narwi, liczący około 25 mln ludności, pod względem narodowościowym jednolity. Państwo nie ma dostępu do morza, co wpływa na rozwój ekonomiczny (kraj rolniczo-przemysłowy). Handel zagraniczny Czerwonych bazuje na eksporcie płodów rolnych, produktów przemysłowych i wymianie turystycznej. Państwo posiada­ rozwinięty przemysł elektroniczny, słabo natomiast przemysł ciężki. Kraj nie ma obecnie eksploatowanych złóż węgla kamiennego i rud metali, jednak w ostatnim czasie odkryto złoża węgla i ropy naftowej w rejonie Sejny – Dąbrowa Białostocka – Sokółka. Wymiana handlowa odbywa się głównie drogą morską i tranzytem przez państwa sąsiednie.

Czerwoni uzyskali suwerenność w wyniku przemian politycznych kilkanaście lat temu. Do niedawna na czele państwa stał prezydent, a szefem rady ministrów był kanclerz, wybierany przez parlament i odpowiadający przed parlamentem. Reprezentacją społeczeństwa jest zgromadzenie narodowe, które sprawuje władzę ustawodawczą. W wyniku kryzysu gospodarczego i niezadowolenia społecznego w 2008 r. najwięcej głosów otrzymało skrajnie prawicowe ugrupowanie pod nazwą Siła Czerwonych, które posiada zdecydowaną większość w parlamencie, pozwalającą na samodzielne sprawowanie rządów. Zmiana konstytucji oraz innych aktów prawnych doprowadziła do ograniczenia władzy rządu oraz wprowadzenia silnych rządów prezydenckich o charakterze narodowościowym.

Gra obronna MAZURY 2012 _1

Obszar działań prezentowany w scenariuszu.

Obecne działania Czerwonych skierowane są na odwrócenie uwagi społeczeństwa od problemów wewnętrznych. Realizowane jest to poprzez obarczanie odpowiedzialnością za wiele problemów wewnętrznych państw sąsiednich, a zwłaszcza Niebieskich. Wykorzystywane są w tym celu konflikty etniczne oraz przeświadczenie społeczeństwa Czerwonych o rosnącej potędze militarnej Niebieskich. Oficjalna propaganda Czerwonych, adresowana do własnego narodu oraz społeczności międzynarodowej, propaguje konieczność posiadania sił i zdolności prewencyjnych odnośnie wykonania uderzenia wyprzedzającego na terytorium sąsiadów “przed osiągnięciem przez nich zdolności do opanowania części obszaru Czerwonych, na którym odkryto w ostatnim periodzie złoża bogactw naturalnych”. Przemilczany jest jednak fakt, że inny teren obszaru z surowcami, znajdujący się na terytorium Niebieskich jest bogaty w złoża gazu ziemnego, których opanowanie siłą pomogłoby zniwelować Czerwonym następstwa kryzysu ekonomicznego.

Niebiescy – państwo w Europie Środkowej z dostępem do morza, liczące około 30 mln ludności. Pod względem narodowościowym jednolite państwo. Jedynie ma terenach przygranicznych z Czerwonymi (m. Augustów, m. Suwałki, m. Grajewo, m. Węgorzewo) zamieszkuje około 30 tys. ludności pochodzenia obcego, tj. Czerwonych. Niebiescy posiadają znaczne zasoby surowców, szczególnie wzdłuż granicy z Czerwonymi oraz bogate złoża miedzi na zachodzie kraju. Występują także nieliczne złoża węgla kamiennego oraz ropy naftowej – surowce te są importowane z krajów ościennych. Niebiescy odzyskali suwerenność pod koniec lat dziewięćdziesiątych ub. wieku. Przeprowadzono w kraju reformy polityczne i gospodarcze. Niebiescy są państwem demokratycznym o ustroju parlamentarno-prezydenckim. Na czele kraju stoją prezydent oraz rząd kierowany przez premiera, władzę ustawodawczą realizuje parlament. Ostatnie wybory parlamentarne, po raz trzeci z rzędu, wygrała partia Silne Ramię, która w ostatniej kadencji znacznie zwiększyła nakłady na obronność. Pierwsze dostawy nowego uzbrojenia spodziewane są w najbliższym czasie. Oficjalne stanowisko rządu mówi, że celem takiego działania jest podniesienie zdolności sił zbrojnych Niebieskich do prowadzenia działań w ramach operacji pokojowych poza granicami kraju.

Społeczeństwo akceptuje decyzje władz w kwestii dotyczącej rozwoju sił zbrojnych. Dodatkowo w mediach pojawiają się informacje o potrzebie renegocjacji umowy granicznej z Czerwonymi. Dostrzegany jest wzrost liczby organizacji pozarządowych i stowarzyszeń żądających powrotu do granic z czasów świetności państwa. W odpowiedzi na przegrupowanie przez Czerwonych wojsk w rejon przygraniczny, Niebiescy przemieścili w pobliże granicy siły osłony, które pozostają w gotowości do prowadzenia działań opóźniających w celu stworzenia warunków do obrony w głębi obszaru państwa przez grupę operacyjną “S”.

Neutralni – państwo leżące na północ od Niebieskich, z dostępem do morza. Gospodarka Neutralnych uzależniona jest od dostaw surowców z zagranicy, w tym od Niebieskich oraz produktów przemysłowych od Czerwonych. Powoduje to, że kraj zachowuje neutralność w stosunku do obu sąsiadów. Widoczna jest powściągliwość w wyrażaniu opinii przez władze i brak poparcia dla żadnej ze zwaśnionych stron. W oficjalnym stanowisku rząd Neutralnych wyraził zdanie, że nie pozwoli na jakiekolwiek ruchy obcych wojsk przez swoje terytorium.

Aspekt militarny – sytuacja ogólna

Konflikt pomiędzy Czerwonymi i Niebieskimi wystąpił na już na początku wieku. Dzięki staraniom społeczności międzynarodowej udało się wówczas zapobiec konfrontacji zbrojnej. Od stycznia 2012 r. Czerwoni, wykorzystując zadawnione spory oraz fakt zamieszkania na obszarze Niebieskich własnej mniejszości narodowej, której dążenia niepodległościowe oficjalnie popierają, promują na arenie międzynarodowej koncepcję przyłączenia obszarów spornego pojezierza i „wyzwolenia” mniejszości narodowej Czerwonych, zamieszkującej terytorium należące do sąsiada. Celem politycznym Czerwonych jest szybkie zajęcie spornego obszaru i postawienie społeczności międzynarodowej przed faktem dokonanym, a następnie ogłoszenie woli przywrócenia pokoju na zasadzie „pokój za ziemię”.

Wykorzystując zaangażowanie społeczności międzynarodowej w konflikty w Azji i Afryce oraz narastające napięcie w rejonie Iranu, od pierwszych dni marca 2012 r., pod pozorem ćwiczeń, Czerwoni wprowadzali na obszar przygraniczny z Niebieskimi nowe siły lądowe, tworząc z nich grupy operacyjne “A” i “B”, naruszając tym samym porozumienie o wzajemnym uznaniu granic państwowych. W ostatnich tygodniach dokonywali prób rozpoznania i penetracji obiektów krytycznych oraz jednostek wojskowych w rejonach miejscowości Orzysz – Mikołajki – Ryn. Zaczęła także wzrastać aktywność zbrojnych bojówek Czerwonych na terytorium sąsiada.

Od początku kwietnia Czerwoni zwiększyli intensywność lotów swoich sił powietrznych, naruszając przestrzeń powietrzną Niebieskich. Efektem naruszeń były zrzuty broni oraz znacznych ilości materiałów propagandowych nawołujące mniejszości Czerwonych do tworzenia podziemnych grup zbrojnych. Narastające oddziaływanie propagandowe sprawiło, że ludność Niebieskich, zamieszkująca sporny obszar w obawie o własne bezpieczeństwo, zaczęła opuszczać swoje domy i udawać się w głąb kraju. Niekontrolowany odpływ ludności zdezorganizował przygotowania Niebieskich do obrony kraju.

Gra obronna MAZURY 2012 _2

Położenie sił CZERWONYCH i NIEBIESKICH na początku konfliktu zbrojnego.

W reakcji na działania Czerwonych, Niebiescy rozpoczęli inwigilację mniejszości narodowej zamieszkującej obszar ich państwa – oficjalnie pod pozorem zapobieżenia rebelii. Parlament Niebieskich ograniczył możliwość kształcenia tych osób w ich języku narodowym.

Inwestycje w siły zbrojne powodowały, że potencjał militarny Niebieskich szybko wzrastał. Analizy przeprowadzone przez Czerwonych wskazywały na to, że w ciągu dwóch lat Niebiescy osiągną zdolność do prowadzenia działań zaczepnych na dużą skalę i opanowania terytorium Czerwonych. Oceniano, że w niedalekiej przyszłości przedmiotem zainteresowania Niebieskich mogą być bogate złoża surowców energetycznych zlokalizowane w regionie Sejny – Dąbrowa Białostocka – Sokółka. Analizę zakończono wnioskiem, że za około dwa lata Niebiescy będą dążyć do opanowania tego obszaru, wywołując konflikt zbrojny z Czerwonymi. Brano w tym zakresie pod uwagę fakt, że w ostatnim czasie Niebiescy podpisali kontrakty na zakup nowego uzbrojenia na kwotę około 30 mld USD i że dostawy sprzętu rozpoczną się w drugiej połowie 2012 r. Ponadto od początku 2012 r. Niebiescy znów znacznie zwiększyli nakłady na wojsko.

Na początku kwietnia 2012 r. udaremniono serię zamachów terrorystycznych przygotowanych przez Niebieskich na terytorium Czerwonych. Miały być wymierzone w czołowych polityków. Nie udało się natomiast zapobiec przeprowadzonemu 2 kwietnia 2012 r. atakowi cybernetycznemu na systemy bankowe i rządowe serwery Czerwonych. Narastająca sytuacja kryzysowa spowodowała wywieranie przez opinię publiczną presji na polityków w kwestii przeprowadzenia uderzenia prewencyjnego na Niebieskich.

Aspekt militarny – sytuacja szczegółowa

Realizując plan uderzenia wyprzedzającego, Czerwoni 19 kwietnia o 3:00 wykonali uderzenie rakietowo-lotnicze na rozpoznane elementy kierowania (stanowiska dowodzenia) Niebieskich w miejscowościach Pisz i Mrągowo, lotnisko w Giżycku, zgrupowania wojsk w rejonie ześrodkowania i na drogach marszu oraz obiekty infrastruktury utrudniając manewr sił Niebieskich. Wysadzono grupy rozpoznawczo-dywersyjne i naprowadzające w rejonach Giżycka, Rynu, Mikołajek, Miłek. Oddziały wydzielone przekroczyły granicę w pasie Suwałki (pd.) – Dąbrowa Białostocka (pn.) i dążyły do rozbicia oddziałów osłony sił Niebieskich oraz uniemożliwienia im zorganizowania skutecznych działań obronnych.

Gra obronna MAZURY 2012_04

Plan działania grupy operacyjnej CZERWONYCH.

Zasadniczym celem militarnym Czerwonych było opanowanie i utrzymanie spornego obszaru, który następnie zostanie włączony w struktury państwa, pod nazwą Mazurskiej Republiki Autonomicznej. Grupy operacyjne “A” i “B”, wsparte przez siły powietrzne Czerwonych, miały za zadanie zniszczyć system obrony powietrznej obszaru, rozbić siły przeciwnika i izolować obszar przed dopływem nowych sił. Dowódca grupy operacyjnej “A” zamierzał wykonać zadanie poprzez dokonanie uderzeń lotniczo-rakietowych i równoczesne opanowanie przesmyków międzyjeziornych i ciaśnin terenowych przez desanty taktyczne, grupy dywersyjno-rozpoznawcze i podziemia zbrojnego. Zadaniem grupy operacyjnej “A” było rozbicie grupy operacyjnej “S” Niebieskich i uchwycenie rejonów Ryn – Mikołajki – Orzysz. Grupa operacyjna “B” miała za zadanie osłonę grupy operacyjnej “A” z kierunku południowo-zachodniego. Do końca trzeciego dnia operacji, tj. do 22 kwietnia 0:00, grupa operacyjna “A” miała opanować nakazane rejony, a następnie przejść do obrony i nie dopuścić do wprowadzenia odwodu operacyjnego Niebieskich.

Zadaniem grupy operacyjnej “S” Niebieskich było zatrzymanie natarcia przeciwnika najdalej na rubieży Giżycko – Orysz – Szczuczyn i stworzenie warunków do wykonania przeciwuderzenia przez odwód operacyjny Niebieskich. Dowódca grupy operacyjnej “S” zamierzał utrzymać przesmyki międzyjeziorne w rejonach Wydminy, Stare Juchy, Ełk, Giżycko, Orysz, a w przypadku wdarcia się przeciwnika załamać natarcie na linii Pisz – Ryn. W kolejnych dniach planował zabezpieczyć wejście do walki odwodu operacyjnego Niebieskich, który przeciwnatarciem miał rozbić przeciwnika na obszarze włamania i utrzymać dotychczasowy przebieg granicy państwa.

Copyright © Redakcja Militarium/Rys. Militarium/Fot. Militarium