Wszystkie wpisy, których autorem jest Militarium

Wojna NATO-Układ Warszawski – polskie dokumenty wywiadowcze (IV)

Schematy i rysunki Sztabu Generalnego WP z lat osiemdziesiątych ub. wieku dotyczące różnych aspektów funkcjonowania sił NATO w czasie ewentualnego konfliktu.

Część czwarta zawiera schematy obejmujące strukturę dowodzenia, organizację oraz zasady działania jednostek sił specjalnych Sojuszu Północnoatlantyckiego – według informacji znanych polskiemu SG WP.

Wojska specjalnego przeznaczenia USA - wojna NATO-Układ Warszawski

Wojska specjalnego przeznaczenia sił lądowych USA - wojna NATO-Układ Warszawski

Grupa wojsk specjalnego przeznaczenia sił lądowych USA - wojna NATO-Układ Warszawski

Kompania dowodzenia wojsk specjalnego przeznaczenia - wojna NATO-Układ Warszawski

Kompania obsługi wojsk specjalnego przeznaczenia - wojna NATO-Układ Warszawski

Wojska specjalnego przeznaczenia sił morskich USA - wojna NATO-Układ Warszawski

Lotnictwo specjalnego przeznaczenia - wojna NATO-Układ Warszawski

Pułk operacji specjalnych SAS UK - wojna NATO-Układ Warszawski

Jednostka GSG-9 RFN - wojna NATO-Układ Warszawski

Wojska specjalnego przeznaczenia Francji - wojna NATO-Układ Warszawski

Wojska specjalnego przeznaczenia sił morskich Francji - wojna NATO-Układ Warszawski

Wojna NATO-Układ Warszawski – polskie dokumenty wywiadowcze (III)

Schematy i rysunki Sztabu Generalnego WP z lat osiemdziesiątych ub. wieku dotyczące różnych aspektów funkcjonowania sił NATO w czasie ewentualnego konfliktu.

Część trzecia zawiera schematy obejmujące strukturę dowodzenia, organizację oraz zasady działania jednostek zaopatrzenia Sojuszu Północnoatlantyckiego – według informacji znanych polskiemu SG WP.

Teatr działań wojennych NATO - zaopatrzenie NATO

Kierowanie tyłami NATO - zaopatrzenie NATO

Dowództwo tyłów TDW - zaopatrzenie NATO

Dowództwo tyłów KA NATO - zaopatrzenie NATO

Zaopatrzenie w amunicję konwencjonalną NATO - zaopatrzenie NATO

Zaopatrzenie w MPS NATO - zaopatrzenie NATO

Ewakuacja medyczna NATO - zaopatrzenie NATO

Zabezpieczenie lotnictwa NATO - zaopatrzenie NATO

Wojna NATO-Układ Warszawski – polskie dokumenty wywiadowcze (II)

Schematy i rysunki Sztabu Generalnego WP z lat osiemdziesiątych ub. wieku dotyczące różnych aspektów funkcjonowania sił NATO w czasie ewentualnego konfliktu.

Część druga zawiera schematy obejmujące strukturę dowodzenia, organizację oraz zasady działania jednostek wojny psychologicznej Sojuszu Północnoatlantyckiego – według informacji znanych polskiemu SG WP.

Kierowanie wojną psychologiczną NATO - wojna psychologiczna NATO

Kierowanie wojną psychologiczną TDW - wojna psychologiczna TDW USA

Kierowanie wojną psychologiczną GA NATO - wojna psychologiczna NATO

Batalion wsparcia USA - wojna psychologiczna NATO

Batalion jeńców wojennych NATO USA - wojna psychologiczna NATO

Batalion propagandy miejscowej USA - wojna psychologiczna NATO

Wojna psychologiczna Bundeswehry - wojna psychologiczna NATO

Batalion wojny psychologicznej Bundeswehry - wojna psychologiczna NATO

Kompania wojny psychologicznej Bundeswehry - wojna psychologiczna NATO

Rozmieszczenie jednostek - wojna psychologiczna NATO

Środki techniczne - wojna psychologiczna NATO

Wojna NATO-Układ Warszawski – polskie dokumenty wywiadowcze (I)

Schematy i rysunki Sztabu Generalnego WP z lat osiemdziesiątych ub. wieku dotyczące różnych aspektów funkcjonowania sił NATO w czasie ewentualnego konfliktu.

Część pierwsza zawiera schematy obejmujące strukturę dowodzenia, organizację oraz zasady działania jednostek lotnictwa Sojuszu Północnoatlantyckiego – według informacji znanych SG WP.

System obrony powietrznej Patriot

Lotnictwo NATO walka radioelektroniczna

Assault Breaker lotnictwo NATO

Bezzałogowy system rozpoznawczy

Lotnictwo 101 DPD USA

Lotnictwo 82 DPD USA

Brygada śmigłowców USA 86

Lotnictwo KA USA 86

Lotnictwo Lekkiej DP USA 86

Lotnictwo DZmot USA 86

Lotnictwo DZ GN 86

Lotnictwo DP GN 86

Lotnictwo DZ USA 86

Lotnictwo KA RFN 86

Lotnictwo DZmot USA 86

Lotnictwo DZ-DPanc RFN 86

Lotnictwo 6 DZ RFN 86

Wykorzystanie lotnictwa KA RFN 86

Rosyjski eksport uzbrojenia konwencjonalnego w 2014 r.

Zgodnie z informacją przekazaną przez Rosję rejestrowi ONZ, w 2014 r. państwo to sprzedało następujące ilości uzbrojenia i sprzętu wojskowego:

Czołgi – 65 sztuki (65 sztuk T-90S do Azerbejdżanu);

Bojowe wozy opancerzone – 78 sztuk (78 sztuk BMP-3 do Azerbejdżanu);

Systemy artyleryjskie o kalibrze powyżej 100 mm – 124 sztuki (2S19M Msta-S, 2S31 Wena, BM-30 Smiercz, TOS-1A do Azerbejdżanu, BM-30 Smiercz do Kazachstanu);

Samoloty bojowe – 8 sztuk (4 sztuki Su-30MK2 do Wietnamu, 4 sztuki MiG-29K i MiG-29 KUB do Indii);

Śmigłowce bojowe – 82 sztuki (40 sztuk Mi-17W-5 do Indii, 2 sztuki Mi-17W-5 do Kazachstanu, 8 sztuk Mi-17Sz-P do Peru, 2 sztuki Mi-17Sz do Rwandy, 30 sztuk Mi-17W-5 dla USA do Afganistanu);

Okręty bojowe – 2 sztuki (2 okręty podwodne projektu 06361 do Wietnamu);

Przenośne zestawy przeciwlotnicze – 13 sztuk (13 sztuk zestawów Igła-S do Tajlandii);

Przenośne zestawy przeciwpancerne i rakiety – 7859 sztuk (do Indii);

Inne rakiety kierowane – 6 sztuk (do Indonezji).

Copyright © Redakcja Militarium

Wojna NATO-Układ Warszawski – plany operacyjne (I)

Schematy i rysunki Sztabu Generalnego WP z lat osiemdziesiątych ub. wieku dotyczące koncepcji prowadzenia wojny z NATO.

Część pierwsza zawiera schematy obejmujące strukturę dowodzenia, organizację i ugrupowanie oraz zasady działania jednostek NATO – według poglądów SG WP, zakładającego “kontrofensywę po niespodziewanym ataku sił Sojuszu Północnoatlantyckiego”.

Koncepcja głębokiego uderzenia NATO

Decyzja o użyciu broni jądrowej NATO

Operacje specjalne NATO

Desant na Danię

Zapory minowe NATO

Uderzenia na lotniska - działania NATO

Taktyczne ładunki jądrowe NATO

Teatr działań wojennych NATO

Strefy TDW NATO

Grupa Armii NATO w obronie

KA USA w obronie

KA RFN w obronie

KA Wielkiej Brytanii w obronie

Plany obrony wybrzeża morskiego PRL z lat osiemdziesiątych (I)

Schematy i rysunki Sztabu Generalnego WP z lat osiemdziesiątych ub. wieku dotyczące koncepcji obrony wybrzeża PRL.

Część pierwsza zawiera schematy obejmujące strukturę dowodzenia, organizację, ugrupowanie oraz plany działania jednostek NATO i Sił Zbrojnych PRL w czasie ewentualnej operacji przeciwdesantowej i obrony wybrzeża kraju.

Grupa desantowa NATO - obrona wybrzeża PRL

Desant NATO - obrona wybrzeża PRL

Strefa operacyjna polskiej marynarki wojennej - obrona wybrzeża PRL

Struktura obrony - obrona wybrzeża PRL

Ugrupowanie obronne - obrona wybrzeża PRL

 

Schemat obiegu informacji - obrona wybrzeża PRL

Dowodzenie z WSD OW - obrona wybrzeża PRL

Organizacja łączności - obrona wybrzeża PRL

Łączność radiowa - obrona wybrzeża PRL

Operacja przeciwdesantowa - obrona wybrzeża PRL

Minowanie - ugrupowanie - obrona wybrzeża PRL

Zapora przeciwdesantowa - obrona wybrzeża PRL

Kombinowana zapora przeciwdesantowa - obrona wybrzeża PRL

Przeciwdesantowa zapora minowa - obrona wybrzeża PRL

Przeciwdesantowa zapora fortyfikacyjna - obrona wybrzeża PRL

System wykrywania skażeń - obrona wybrzeża PRL

Plany obrony wybrzeża morskiego PRL z lat osiemdziesiątych (II)

Schematy i rysunki Sztabu Generalnego WP z lat osiemdziesiątych ub. wieku dotyczące koncepcji obrony wybrzeża PRL.

Część druga zawiera schematy obejmujące strukturę dowodzenia, organizację i ugrupowanie jednostek Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, w tym Milicji Obywatelskiej, Straży Pożarnej i Wojsk Ochrony Pogranicza, w czasie ewentualnej operacji przeciwdesantowej i obrony wybrzeża kraju.

Kierowanie resortem MSW - obrona wybrzeża PRL

Oddział rozbudowy inżynieryjnej - obrona wybrzeża PRL

Jednostki MO i WOP w obronie - obrona wybrzeża PRL

WOP na obszarze Pomorskiego Okręgu Wojskowego - obrona wybrzeża PRL

Jednostki Straży Pożarnej na obszarze Pomorskiego Okręgu Wojskowego - obrona wybrzeża PRL

Zestaw obrony powietrznej krótkiego zasięgu Narew

Założenia sformułowane dla potrzeb projektu zestawu rakietowego obrony powietrznej krótkiego zasięgu (ZROP-KZ) kryptonim Narew wskazują, że zestaw powinien cechować się sieciocentrycznością, wielokanałowością, dookólnością, wysokim prawdopodobieństwem rażenia, możliwością zwalczania pełnego spektrum środków napadu powietrznego (ŚNP) oraz odpowiednią mobilnością.

Sieciocentryczność poszczególnych elementów ZROP-KZ Narew ma pozwalać na korzystanie przez zespół ogniowy z sensorów i środków ogniowych w sąsiednich pododdziałach, a w konsekwencji realizację koncepcji Plug-and-Fight. Wielokanałowość to wymóg jednoczesnego zwalczania wielu celów (rzędu kilku-kilkunastu). Dookólność jest definiowana jako możliwość jednoczesnego ostrzelania celów nadlatujących z dowolnego kierunku. Wysoka skuteczność rażenia ma oznaczać prawdopodobieństwo porażenia celu powyżej 0,8 dla obiektów manewrujących. Mobilność jest rozumiana jako szybkość przemieszczania się oraz zdolność do przewozu komponentów ZROP-KZ różnymi rodzajami transportu, w tym samolotami o odpowiednim udźwigu. Możliwość zwalczania pełnego spektrum ŚNP jest charakteryzowana jako zdolność do porażenia klasycznych ŚNP, bezpilotowych aparatów latających, w tym małych i powolnych (Low-Slow-Small), pocisków manewrujących, pocisków rakietowych, w tym przeciwradiolokacyjnych, pocisków artyleryjskich RAM (Rocket-Artillery-Mortar), celów o bardzo małej skutecznej powierzchni odbicia (<0,1 m²).

Podsystem rozpoznania i identyfikacji celów powinien się charakteryzować możliwością identyfikacji swój-obcy obiektów powietrznych (IFF), możliwością klasyfikacji obiektów powietrznych (typ celu – samolot myśliwski, śmigłowiec, bezzałogowy statek latający itp.), odpornością na zakłócenia radioelektroniczne, możliwością przekazywania informacji o celach powietrznych do środków ogniowych w czasie rzeczywistym, zdolnością do współpracy z narodowymi i sojuszniczym systemami dowodzenia, możliwością automatycznego lub zdalnego kierowania walką, rozumianego jako proces przygotowania i prowadzenia ognia. W związku z tym, ZROP-KZ Narew powinien mieć możliwość podłączenia różnego typu sensorów i środków ogniowych poprzez zunifikowane urządzenia – interfejsy.

Konfiguracja systemu Narew

Jeden zestaw Narew składał się będzie z dwóch jednostek ogniowych, każda o następującej konfiguracji: radar wczesnego wykrywania (RWW) – 1 szt., pasywny wykrywania i śledzenia (PCL-PET) – 1 szt., pojazd z głowicą optoelektroniczną – 1 szt., wóz, stanowisko kierowania walką (KKW), wielofunkcyjny radar kierowania ogniem pocisków rakietowych (RWKO) – 1 szt., wyrzutnie z pociskami rakietowymi, wyposażone w radiolinię komunikacji z pociskami – ilość rakiet na wyrzutni i liczba wyrzutni zależna od wyboru dostawcy pocisku, mobilny węzeł łączności (MWŁ) – 1-2 szt., pojazdy transportowo-załadowcze – 3-5 szt. (zależnie od dostawcy rakiet), mobilny warsztat remontowo-naprawczy – 1 szt. Dowódca zestawu ma dysponować stanowiskiem dowodzenia – 1 szt. w ZROP-KZ.

Radar P-18PL ZROP-KZ Narew

Radar wczesnego wykrywania dla zestawu Narew.

Wszystkie komponenty zestawu, w tym kabiny antenowe radarów i kontenery z aparaturą i wyposażeniem będą umieszczone na podwoziach samochodów ciężarowych wysokiej mobilności, mających układy ochronne umożliwiające długotrwałe działanie w terenie skażonym.

Podsystemy zestawu Narew dzielą się na grupę komponentów, które mogą zostać dostarczone w ramach obecnych zdolności produkcyjnych polskiego przemysłu obronnego (PIT-Radwar, PCO, Mesko, Transbit, Kenbit, Jelcz, Wojskowe Zakłady Łączności, Wojskowe Zakłady Elektroniczne, Centrum Techniki Morskiej, ZM Tarnów i inne) oraz komponentów, które muszą być pozyskane w ramach otwartej licencji, po wyborze kontrahentów przez Ministerstwo Obrony Narodowej (pociski rakietowe, wyrzutnie, część podzespołów elektronicznych) i niezależne od typu współpracy z zagranicznymi podmiotami.

W założeniach taki tryb współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami polskimi i zagranicznymi ma zapewnić uniwersalność rozwiązań w zakresie architektury systemu, w tym swobodny wybór podmiotu (podmiotów) zagranicznych. Zgodnie z ujawnionymi analizami, elementy zestawu Narew, które należy pozyskać w drodze licencji są związane z pociskiem rakietowym, wyrzutnią, układu komunikacji na linii wyrzutnia-pocisk oraz modułem oprogramowania niezbędnym do kierowania ogniem zestawu.

Partner zagraniczny – dostawca wskazanych elementów – powinien w pełni zabezpieczyć możliwości dostaw wyrzutni i pocisków rakietowych, a w ramach umowy przekazać polskim podmiotom kompetencje niezbędne do utworzenia w kraju linii produkcyjnej rakiet. Jeśli zagraniczny partner nie wyrazi zgody na przekazania stronie polskiej opracowanych  w zakresie sterowania pociskiem rakietowym algorytmów, dostarczone mają być zamknięte i gotowe do użycia moduły elektroniczne lub biblioteki oprogramowania z własnymi dedykowanymi interfejsami.

System PCL-PET

System PCL-PET dla zestawu Narew.

W dalszej perspektywie wymagane jest współpraca w zakresie rozwoju systemu obrony powietrznej, w tym w sferze etapowej modernizacji wyrzutni, pocisków rakietowych oraz systemu dowodzenia i kontroli C2. W połowie 2015 r. rozpatrywanych było ośmiu dostawców wskazanych elementów licencyjnych: Diehl Defence Holding (pocisk IRIS-T SL), MBDA Missile Systems (pociski VL MICA oraz CAMM-L), Thales (pocisk VT-1), Rafael Advanced Defence Systems (pociski Derby oraz Python-5), Israel Aerospace Industries (pocisk Barak-8SR), Aselsan (pocisk AIHSF), MEADS Internaional (propozycja współpracy w zakresie budowy pocisku rakietowego), Raytheon Company (pociski AMRAAM oraz Stunner) i Kongsberg Group (pociski zestawu NASAMS II).

Zestawy rakietowe będą mogły wykorzystywać kilka typów pocisków w ramach ugrupowania bojo¬wego sił i środków obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej.

Podsystem rozpoznania i identyfikacji celów

Stacja radiolokacyjna wczesnego wykrywania (RWW) ma być zasadniczym źródłem informacji dla zestawów rakietowych Narew i systemów nadzoru przestrzeni powietrznej. Radar wczesnego ostrzegania ma pracować w paśmie VHF i mieć charakterystyki pozwalające na wykrywanie i śledzenie wszystkich typów ŚNP, w tym pocisków balistycznych, rakiet manewrujących i obiektów trudnowykrywalnych oraz przekazywanie danych radiolokacyjnych do systemów kontroli przestrzeni powietrznej i dowodzenia środkami obrony powietrznej. Funkcją stacji radiolokacyjnej jest ostrzeganie o zagrożeniach powietrznych – wykrywanie i śledzenie obiektów powietrznych w celu wstępnego naprowadzenia systemu kierowania ogniem ZROP-KZ. RWW ma mieć również tryb pracy pasywnej – jako sensor wykrywający obiekty powietrzne, na bazie odbitych od obiektów w przestrzeni sygnałów radiolokacyjnych z innych radarów tego typu. Radiolokator posiadać ma antenę aktywną z odrębnie zasilanymi i sterowanymi modułami nadawczo-odbiorczymi, umożliwiającymi elektroniczne sterowanie wiązkami w azymucie i elewacji. Obserwację okrężną ma zapewnić mechaniczny obrót anteny w azymucie. Dodatkowym wyposażeniem RWW będzie układ identyfikacji swój-obcy Kwisa. Zasięg instrumentalny stacji ma wynosić około 400 km.

Stacja ma być zabudowana na dwóch pojazdach – wozie antenowym z rozkładaną hydraulicznie anteną (z przyczepą zasilającą) i wozie wskaźnikowym ze stanowiskami operatorskimi, modułami łączności i transmisji danych.

Multistatyczny zestaw rozpoznania pasywnego (PET-PCL) ma być zasadniczym systemem wykrywania i śledzenia obiektów powietrznych, w tym trudnowykrywalnych. Składał się będzie z dwóch podsystemów: podsystemu pasywnej detekcji sygnałów od emiterów pokładowych i śledzenia ich lokalizacji (PET) i podsystemu pasywnej detekcji i śledzenia obiektów powietrznych z wykorzystaniem nadajników okazyjnych kooperujących i niekooperujących (PCL). W skład modułu PET wchodzą podsystemy PET-ELINT (wykrywanie i analizowanie sygnałów urządzeń radiolokacyjnych), PET-NAV (wykrywanie i analizowanie sygnałów układów nawigacyjnych), PET-IFF (wykrywanie i analizowanie sygnałów wykorzystujący systemów IFF) i PET-COMINT (wykrywanie i analizowanie sygnałów systemów łączności). System PCL-PET umożliwi fuzję danych z obu źródeł rozpoznawczych (PET i PCL) w celu wykrywania, lokalizowania i śledzenia obiektów powietrznych niezależnie od sensorów radiolokacyjnych zestawu Narew lub w przypadku silnych zakłóceń radioelektronicznych.

Pełny system PET-PCL ma składać się z czterech stacji (każda na jednym pojeździe z układami antenowymi i kabiną operatorską), z których jedna jest stacją główną (Master), a trzy – współpracującymi (Slave).

Radar ZROP-KZ Narew_1

Radar kierowania ogniem Sajna dla zestawu Narew.

Pojazd ze zintegrowaną głowicą optoelektroniczną ma być jednym z zasadniczych sensorów wykrywania obiektów powietrznych. Konfiguracja pojazdu będzie zbliżona do obecnie używanego wozu systemu przeciwlotniczego Blenda. Głowica optoelektroniczna ma posiadać kamerę światła widzialnego (dzienną), kamerę termowizyjną, dalmierz laserowy i urządzenie swój-obcy. System głowicy optoelektronicznej ma umożliwiać wykrycie i śledzenie celu oraz określenie jego przynależności. Głowica powinna posiadać tryb pracy z podążaniem za obiektem o współrzędnych przekazanych z systemu nadrzędnego (stanowiska dowodzenia) z możliwością korekty w podniesieniu i kierunku przez operatora lub przy pomocy wideotrackera.

Elementy podsystemu rozpoznania mają być wyposażone w imitatory (pułapki radiolokacyjne) w celu ochrony przed pociskami przeciwradiolokacyjnymi.

Podsystem ogniowy

Wielofunkcyjny radar kierowania ogniem (RWKO) Sajna ma realizować funkcję podstawowej stacji radiolokacyjnej kierowania ogniem pocisków jednostki ogniowej – jego zadaniem ma być wykrywanie i śledzenie różnych obiektów celów nisko lecących, balistycznych i śmigłowców w zawisie. RWKO ma być radiolokatorem pracującym w paśmie C z anteną aktywną ze skanowaniem elektronicznym AESA. Antena z aktywnym szykiem modułów nadawczo-odbiorczych pozwoli na cyfrowe formowanie wiązek nadawczych i odbiorczych w obu płaszczyznach. Obserwację okrężną ma zapewnić mechaniczny obrót anteny w azymucie. Wymagany czas odświeżania informacji ma wynosić 1 lub 2 s. Antena ma być umieszczona na maszcie o wysokości w stanie rozłożonym co najmniej 15 m. Dodatkowym wyposażeniem RWKO będzie układ identyfikacji swój-obcy Kwisa. Zasięg instrumentalny RWKO ma wynosić co najmniej 90 (150) km.

Pociski rakietowe ZROP-KZ Narew mają być kierowanymi środkami ogniowymi: naprowadzanie w pierwszej fazie lotu metodą inercjalną, w fazie przechwycenia – z wykorzystaniem własnej głowicy (radiolokacyjnej/na podczerwień lub kombinowanej).

Podsystem dowodzenia

Jednostka ogniowa zestawu Narew posiadać będzie informatyczny system sterowania służący do realizacji w czasie rzeczywistym m.in. sterowania komponentami jednostki, obróbki informacji rozpoznawczych z różnych sensorów, wypracowanie zadań ogniowych, kierowanie pociskami rakietowymi w czasie prowadzenia strzelania do poszczególnych celów powietrznych.

Stanowisko dowodzenia zestawu Narew ma obejmować stanowisko dowodzenia (SD) i stanowiska kierowania walką (KKW) jednostek ogniowych. Ze SD (dowódcy baterii) ma być organizowane i  zabezpieczane prowadzenie działań bojowych poszczególnych jednostek ogniowych. Wóz ten rozwijany będzie przy jednej z Jednostek Ogniowych. Stanowisko ma powstać bazie konfiguracji obiektu SDP-10/20 Przelot, jako moduły o nowej architekturze uzupełnione o oprogramowanie dedykowane dla ZROP-KZ Narew.

KKW ma służyć do prowadzenia działań bojowych w zakresie zwalczania ŚNP. Kabina ma mieć dedykowane moduły sprzętowe z odpowiednimi interfejsami: moduł decyzyjno-zadaniowy, moduł rozpoznania, moduł wykonywania zadań ogniowych, moduł obsługi wyrzutni i rakiet oraz moduł komunikacji z rakietami.

Wyposażenie SD i KKW ma stanowić system teleinformatyczny z wyspecjalizowanym oprogramowaniem zapewniający automatyczne prowadzenie działań bojowych, środki łączności i transmisji danych.

Podsystem łączności

System łączności obejmował będzie wszystkie elementy służące do transmisji głosu, danych i obrazu zaimplementowane na wszystkich obiektach wchodzących w jednostki ogniowej ZROP-ZK Narew. System łączności ma zapewnić realizację usług transmisyjnych – transmisję pakietową IPv4/IPv6 i transmisję strumieniową (transmisja danych w czasie rzeczywistym).

Podstawowym obiektem systemu łączności będą moduły łączności i transmisji danych w pojazdach zestawu oraz mobilny węzeł łączności (MWŁ) na odrębnym pojeździe. Funkcją MWŁ będzie tworzenie połączeń sieciowych wymiany danych pomiędzy zautomatyzowanymi systemami dowodzenia i kierowania środkami walki. Moduły łączności i transmisji oraz MWŁ tworzyć mają kanały komunikacji i transmisji danych w ramach własnego ugrupowania bojowego ZROP-KZ, jak i z otoczeniem zewnętrznym.

Kabina Kierowania Walką - ZROP-KZ Narew

Kabina kierowania walką dla zestawu

Zasadniczymi urządzeniami transmisyjnymi systemu będą radiostacje programowalne R-450C oraz radiolinie R-450A-03. Radiostacja R-450C ma zapewnić łączność z wszystkimi elementami jednostki ogniowej na odległość do 15 km (z obiektami poruszającymi się z antenami prętowymi) i do 30 km (z obiektami stojącymi z masztami o wysokości 12-18 m). Radiolinia R-450A-03 ma zapewnić łączność pomiędzy dowództwem jednostki ogniowej i innymi zestawami obrony powietrznej na odległości do 40 km.

Podsystem zabezpieczenia logistycznego i wsparcia

Podsystem zabezpieczenia jednostki ogniowej będzie obejmował 3-5 samochodów transportowo-załadowczych z zapasową jednostką ognia (przeładowanie kontenerów pocisków rakietowych), 1 warsztat remontowo-naprawczy i inne pojazdy.

Do 2022 r. zakupionych ma być 9 zestawów, a w kolejnych latach 10 kolejnych ZROP-KZ Narew.

Copyright © Redakcja Militarium/Rys. PIT-Radwar

Posterunki radiolokacyjne dalekiego zasięgu na północno-wschodniej flance NATO

W ośmiu państwach Europy Środkowej, które należą do NATO, funkcjonuje obecnie 40 stałych zestawów radiolokacyjnych wczesnego ostrzegania. Są to posterunki radiolokacyjne dalekiego zasięgu wyposażone w urządzenia radiolokacyjne (pierwotne i wtórne – “swój-obcy”) o zasięgu ponad 300-350 km. Poszczególne kraje posiadają także stacjonarne i mobilne radary dozoru i wstępnego wykrywania o mniejszym zasięgu, zarówno wojskowe (zwykle trójwspółrzędne), jak i cywilne (dwuwspółrzędne), nie uwzględnione w poniższym zestawieniu. Należy jednak zauważyć, że na 40 wskazanych radarów aż 10 urządzeń, na Litwie i na Słowacji, to sprzęt wyraźnie przestarzały – pochodzący z ZSRR.

Estonia ma jeden posterunek radiolokacyjny dalekiego zasięgu wyposażony w radar Lockheed Martin AN/TPS-77 – znajduje się on w m. Kellavere – oraz dwa z zainstalowanymi stacjami ThalesRaytheonSystems Ground Master 403, które zostały uruchomione w m. Toika oraz m. Kapi na wyspie Muhu. Te dwa ostatnie urządzenia Estonia zakupiła wspólnie z Finlandią w ramach jednego zamówienia opiewającego na 14 radarów dalekiego zasięgu GM 403.

Radar GM 403 Estonia_01

Estoński radar wczesnego ostrzegania na wyspie Muhu.

Łotwa ma posterunek stacjonarny z radiolokatorem AN/TPS-77 zbudowany w m. Audrini. Litwa ma z kolei sześć stanowisk z radiolokatorami produkcji sowieckiej (część przekazana przez Polskę w latach 1995-1996). Znajdują się w m. Antaveršis, Degučiai, Gražiškiai, Juodkrantė, Vidiškės i Sutkūnai. W 2015 r. rozpoczęto budowę trzech nowych posterunków, które zostaną wyposażone w niewybrane jeszcze urządzenia. Będą one znajdować się “starych” lokalizacjach, w m. Antaveršis, Degučiai oraz Vidiškės i zastąpią w tych lokalizacjach sowieckiej produkcji odległościomierze radiolokacyjne P-35/37 i P-18 oraz wysokościomierze PRW-11.

Posterunki radiolokacyjne trzech państw bałtyckich są połączone siecią systemu dowodzenia BALTNET (Baltic Air Surveillance Network), w skład którego wchodzi regionalne centrum dowodzenia RASCC (Regional Airspace Surveillance Co-ordination Centre) w Karmėlava na Litwie i trzy narodowe (estońskie, litewskie i łotewskie) regionalne centra dowodzenia ASC (Air Surveillance Centre).

Siły Powietrzne Rzeczypospolitej Polskiej dysponują sześcioma posterunkami radiolokacyjnymi dalekiego zasięgu wyposażonymi w dwa typy radarów – Selex ES RAT-31DL oraz PIT-Radwar NUR-12M. Znajdują się one w m. Chruściel, Łabunie, Szypliszki (RAT-31DL) oraz Brzoskwinia, Roskosz, Wronowice (NUR-12M).

Radary Europa NATO_02

Posterunki radiolokacyjne dalekiego zasięgu państw granicznych NATO.

Słowackie siły zbrojne posiadają cztery posterunki radiolokacyjne dalekiego zasięgu, wyposażone w zmodernizowane poradzieckie odległościomierze P-37MSK oraz wysokościomierze PRW-11 i PRW-16. Natomiast czeskie siły zbrojne dysponują dwoma nowymi stacjami RAT-31DL znajdującymi się w m. Sokolnice i m. Niepolisy.

Dania posiada obecnie w służbie jeden radar RAT-31DL znajdujący się na posterunku w m. Skagen, jeden Marconi S-723 umieszczony na wyspie Bornholm oraz dwa AN/TPS-77 rozlokowane w m. Karup i Skydstrup.

Niemcy (Luftwaffe) mają zorganizowane osiem posterunków dalekiego zasięgu wyposażonych w radary  AN/TPS-77 (FPS-117), oznaczone lokalnie RRP-117. Znajdują się one w m. Berlin Tempelhof, Cölpin, Döbern, Döbraberg, Elmenhorst, Gleina, Großer Arber i Putgarten. Dodatkowo, w latach 2012-2015 na sześciu innych posterunkach zainstalowano systemy Thales Raytheon Systems Ground Master 406 – są to następujące lokalizacje w miejscowościach: Auenhausen, Brekendorf, Freising, Erndtebrück, Lauda i Visselhövede.

Copyright © Redakcja Militarium/Fot. Ministerstwo Obrony Estonii/Rys. Militarium